Çfarë morën me vete në varr? Nëntë vdekje në hijen e epstein
Shtatë vjet pas vdekjes së Jeffrey Epstein në një qeli federale në Manhattan, dosja e financierit të dënuar për krime seksuale vazhdon të prodhojë dokumente të reja, hetime dhe pyetje. Një prej tyre është rikthyer fuqishëm në vëmendje: pse kaq shumë persona që në mënyra të ndryshme u kryqëzuan me botën e Epstein kanë vdekur pa arritur të japin më tej atë që dinin?
Të paktën nëntë emra të lidhur me çështjen janë ndarë nga jeta gjatë viteve të fundit. Disa ishin bashkëpunëtorë të Epstein, disa njerëz të hetuar për lidhje me rrjetin e tij, të tjerë viktima apo dëshmitarë, ndërsa njëri prej tyre ishte polici që ndërtoi një nga hetimet e para serioze kundër financierit.
A kemi përballë thjesht një seri tragjedish të palidhura mes tyre, apo numri dhe profili i disa prej të vdekurve justifikojnë pyetje të tjera?
Rasti që qëndron në qendër të të gjitha dyshimeve është vetë Epstein. Ai u gjet i vdekur më 10 gusht 2019 ndërsa priste gjykimin për trafikim seksual. Mjekësia ligjore e klasifikoi vdekjen si vetëvrasje dhe hetimet federale nuk gjetën prova se ai ishte vrarë.
Megjithatë, nata e vdekjes së tij u shoqërua nga një zinxhir dështimesh që vazhdon të ushqejë dyshimet: rojet nuk kryen kontrollet e detyrueshme, regjistrat u falsifikuan, Epstein mbeti pa shok qelie dhe pjesë e sistemit të kamerave nuk funksionoi siç duhej.
Si mund të ndodhnin kaq shumë dështime njëkohësisht në rastin e një prej të burgosurve më të rëndësishëm të Amerikës? Ishte vetëm paaftësi institucionale apo një kombinim rrethanash aq i pazakontë sa të ushqejë teoritë edhe shtatë vjet më vonë?
Pas Epstein, një prej vdekjeve më të rëndësishme ishte ajo e Jean-Luc Brunel, agjentit francez të modeleve dhe një prej njerëzve më të lidhur me rrjetin e tij. Brunel ishte arrestuar në Francë dhe po përballej me hetime për akuza të rënda seksuale, të cilat i mohonte. Në shkurt 2022 ai u gjet i varur në qelinë e burgut La Santé në Paris. Autoritetet e trajtuan rastin si vetëvrasje.
Por vdekja e Brunel ngriti një pyetje të pashmangshme: çfarë mund të kishte treguar ai nëse çështja do të kishte arritur deri në gjykim?
Një tjetër figurë ishte Steven Hoffenberg, ish-punëdhënësi dhe mentori financiar i Epstein. Ai u gjet i vdekur në apartamentin e tij në Connecticut në vitin 2022. Policia nuk konstatoi shenja dhune apo hyrjeje me forcë dhe indiciet çonin drejt një vdekjeje natyrore.
Po atë vit vdiq edhe Mark Middleton, ish-zyrtar i administratës Clinton, emri i të cilit rezultonte i lidhur me një numër vizitash të Epstein në Shtëpinë e Bardhë gjatë viteve ’90. Vdekja e Middleton u klasifikua si vetëvrasje.
A janë këto thjesht lidhje biografike që marrin peshë vetëm sepse emri Epstein qëndron në sfond, apo dokumentet e reja mund t’u japin një ditë rëndësi tjetër?
Në listë është edhe Joseph Recarey, detektivi i Palm Beach që kishte hetuar Epstein që në vitin 2005 dhe kishte ndihmuar në identifikimin e dhjetëra vajzave që pretendonin se ishin viktima. Recarey vdiq në vitin 2018, vetëm 50 vjeç, pas asaj që familja e përshkroi si një sëmundje të shkurtër. Nuk ka prova publike që vdekja e tij të ketë pasur ndonjë element kriminal.
Por humbja e tij pak para arrestimit federal të Epstein në 2019 ngre një tjetër pyetje historike: sa informacion mori me vete një prej njerëzve që e njihte më mirë dosjen fillestare?
Dy prej emrave më të ndjeshëm janë viktimat Carolyn Andriano dhe Virginia Giuffre.
Andriano kishte dëshmuar kundër Ghislaine Maxwell dhe kishte rrëfyer abuzimet që pretendonte se kishte përjetuar si adoleshente. Ajo u gjet e vdekur në vitin 2023. Autoritetet e klasifikuan vdekjen si mbidozë aksidentale pas gjetjes së disa substancave në organizëm. Familjarë të saj ngritën pikëpyetje, por nuk është paraqitur ndonjë provë e verifikuar për vrasje.
Virginia Giuffre, një prej grave që luajtën rol vendimtar në ekspozimin publik të Epstein dhe Maxwell, vdiq në Australi në prill 2025. Familja njoftoi se ajo kishte kryer vetëvrasje dhe policia australiane nuk raportoi rrethana të dyshimta.
Por çfarë humbet një hetim kur vdesin njerëzit që kanë qenë jo vetëm dëshmitarë të ngjarjeve, por edhe burime të drejtpërdrejta të informacionit për rrjetin?
Në listën e personave që kanë pasur kontakte apo lidhje me botën e Epstein përfshihen edhe ish-guvernatori i New Mexico-s Bill Richardson dhe producenti Steve Bing. Richardson vdiq në gjumë në vitin 2023. Bing kishte vdekur tre vjet më parë pasi ra nga apartamenti i tij në Los Angeles, ndërsa autoritetet e klasifikuan vdekjen si vetëvrasje. Në asnjërin rast nuk ka prova publike që vdekja të jetë lidhur me Epstein.
Rasti më i fundit është ai i francezit Daniel Siad, rekrutues modelesh, emri i të cilit shfaqet mijëra herë në materialet e publikuara të dosjes Epstein. Ai u gjet i vdekur pranë Parisit në korrik 2026, ndërsa autoritetet franceze po shqyrtonin rolin e tij në kuadër të hetimeve të reja.
Autopsia nuk gjeti shenja dhune, por shkaku përfundimtar i vdekjes nuk u përcaktua menjëherë.
A do të dalin analizat përfundimtare me një shpjegim të zakonshëm mjekësor, apo vdekja e Siad do të mbetet një tjetër pikëpyetje në skajin e një dosjeje që vazhdon të zgjerohet?
Këtu duhet bërë një ndarje e prerë mes faktit dhe spekulimit.
Nuk ekziston deri tani provë e verifikuar që këto nëntë vdekje janë të lidhura mes tyre. Nuk ka provë publike për një operacion eliminimi të dëshmitarëve dhe as bazë faktike për të thënë se personat janë vrarë për shkak të asaj që dinin për Epstein.
Shumica e rasteve kanë shpjegime zyrtare: vetëvrasje, mbidozë, sëmundje apo vdekje natyrore. Në disa raste nuk janë konstatuar shenja dhune.
Por kjo nuk e eliminon një fakt tjetër: me secilin prej personave që kishte njohuri të drejtpërdrejta, humbet edhe mundësia që ai person të pyetet përsëri, të dëshmojë ose të përballet me prova të reja.
Dhe pikërisht tani kjo merr një rëndësi të re.
Në vitin 2026, autoritetet amerikane kanë publikuar miliona faqe të tjera nga dosjet Epstein, ndërsa në Francë janë hapur hetime të reja për trafikim njerëzor dhe çështje financiare. Në New Mexico po shqyrtohen përsëri aktivitetet e zhvilluara në pronën e Epstein, Zorro Ranch.
Pra dosja vazhdon të prodhojë emra, komunikime dhe lidhje të reja, ndërkohë që disa prej njerëzve që mund t’i shpjegonin ato nuk jetojnë më.
Rastësi statistikore? Një seri tragjedish personale? Apo thjesht çmimi i kalimit të shumë viteve mbi një rrjet kaq të madh njerëzish?
Deri tani provat nuk lejojnë një përgjigje tjetër.
Por pikërisht fakti që pyetjet vazhdojnë të dalin më shpejt sesa përgjigjet është arsyeja pse, shtatë vjet pas vdekjes së Jeffrey Epstein, dosja vazhdon të duket më shumë si një histori që po hapet sesa si një histori që po mbyllet.