Lidhje


Analiza/ Trump është futur në një kurth lufte shumë të vështirë me Iranin

 

Prestigjiozja amerikane The New York Times publikon një analizë të thelluar mbi luftën mes SHBA-së dhe Iranit, duke ngritur një pyetje të fortë: a ka hyrë Donald Trump në një konflikt nga i cili është shumë më e vështirë të dalë sesa të hyjë? Dy javë pas nisjes së luftës, presidenti amerikan përballet me një dilemë të madhe strategjike: të vazhdojë përballjen për të arritur objektivat që ka shpallur, ose të përpiqet të tërhiqet nga një konflikt që po përshkallëzohet dhe po trondit ekonominë globale, tregjet e energjisë dhe stabilitetin e Lindjes së Mesme. Sipas analizës të sjellë në shqip nga Lapsi.al, të dyja rrugët mbartin kosto të mëdha dhe rreziqe që mund të shoqërojnë SHBA-në për vite me radhë.

 

The New York Times:


Presidenti amerikan Donald Trump po përballet me një dilemë të madhe dy javë pasi vendosi të nisë luftën kundër Iranit. Ai duhet të zgjedhë mes dy opsioneve: të vazhdojë luftën për të arritur objektivat ambicioze që ka shpallur, ose të përpiqet të dalë nga një konflikt që po zgjerohet dhe po sjell pasoja të mëdha ushtarake, diplomatike dhe ekonomike.

 

Trump ka zbuluar shpejt se të dyja rrugët janë problematike dhe plot pasoja që ai dhe ekipi i tij i kishin nënvlerësuar kur SHBA u përfshi në këtë luftë së bashku me Izraelin, konfliktin më të madh në Lindjen e Mesme në rreth një çerek shekulli.

 

Nga njëra anë, ai mund të vazhdojë luftën kundër një Irani të dobësuar, por që ka treguar se është i aftë të rrisë koston ekonomike për SHBA dhe aleatët e saj. Irani ka arritur të destabilizojë tregjet globale të energjisë dhe të godasë objektiva në disa vende të rajonit.

 

Por vazhdimi i luftës rrezikon më shumë jetë amerikane, rrit kostot financiare dhe mund të dëmtojë marrëdhëniet me aleatët. Edhe brenda bazës politike të Trump po shtohet shqetësimi, pasi ai kishte premtuar se do të shmangte përfshirjen e SHBA-së në luftëra të reja.

 

Nga ana tjetër, Trump mund të përpiqet të tërhiqet nga konflikti, edhe pse shumë nga objektivat e shpallura nuk janë arritur ende. Sipas zyrtarëve amerikanë, operacioni i përbashkët SHBA-Izrael ka arritur disa rezultate të rëndësishme: është shkatërruar një pjesë e madhe e arsenalit raketor të Iranit, janë neutralizuar mbrojtjet ajrore dhe është goditur rëndë marina iraniane. Gjithashtu, lideri suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, është vrarë.

 

Megjithatë, regjimi iranian vazhdon të qëndrojë në pushtet. Sipas informacioneve të fundit, drejtimin e ka marrë djali i tij i plagosur, i cili është zotuar të vazhdojë luftën përmes metodave asimetrike: sulme kibernetike, mina detare dhe sulme me raketa në rajon. Garda Revolucionare dhe milicitë e saj mbeten aktive.

 

Nëse Trump vendos të tërhiqet tani, një problem tjetër i madh mbetet: rezervat e uraniumit të pasuruar të Iranit, që mund të përdoren për prodhimin e armëve bërthamore. Sipas vlerësimeve, Irani ka material të mjaftueshëm për të prodhuar rreth 10 bomba bërthamore. Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, ka sugjeruar se këto materiale mund të duhet të merren me një operacion tokësor, një operacion shumë i rrezikshëm.

 

Ndërkohë, lufta po sjell pasoja gjithnjë e më të mëdha. Deri tani janë vrarë 13 ushtarë amerikanë dhe më shumë se 2,100 persona në total, shumica në Iran. Vetëm civilët e vrarë në Iran llogariten mbi 1,300.

 

SHBA ka dërguar edhe 2,500 marinsa shtesë në Lindjen e Mesme, duke e çuar praninë ushtarake në rreth 50 mijë trupa në rajon. Sulmet amerikane kanë goditur edhe ishullin Kharg, portin kryesor nga ku eksportohen shumica e naftës iraniane.

 

Një tjetër problem i madh është Ngushtica e Hormuzit, një nga rrugët më të rëndësishme detare për tregtinë globale të naftës. Pas sulmeve dhe kërcënimeve iraniane, trafiku detar aty është pothuajse ndalur. Trump u ka bërë thirrje vendeve si Kina, Franca, Japonia, Koreja e Jugut dhe Britania që të dërgojnë anije për të mbrojtur kalimin në këtë ngushticë.

 

Sulmet janë përhapur edhe në rajon. Një port i madh nafte në Emiratet e Bashkuara Arabe u godit nga një dron, ndërsa ambasada amerikane në Irak është sulmuar dy herë në ditët e fundit.

 

Vetë Trump ka dhënë mesazhe kontradiktore për luftën. Ndonjëherë ai thotë se lufta është pothuajse e fituar, ndërsa herë të tjera pranon se luftimet e vështira janë ende përpara. Ai ka deklaruar se vendimet për të vazhduar apo për t’u tërhequr do t’i marrë duke ndjekur “instinktin”.

 

Administrata amerikane ka pranuar gjithashtu se Irani ka më shumë aftësi sesa pritej për të destabilizuar ekonominë globale, veçanërisht duke kërcënuar mbylljen e Ngushticës së Hormuzit.

 

Nga ana ushtarake, Pentagoni thotë se SHBA ka epërsi të plotë ajrore dhe se shumica e forcave konvencionale të Iranit janë shkatërruar. Irani tashmë po lëshon rreth 90% më pak raketa dhe 95% më pak dronë sesa në fillim të luftës.

 

Megjithatë, edhe i dobësuar, Irani ka ende aftësi për të krijuar kaos, sidomos përmes sulmeve ndaj transportit detar dhe përmes luftës kibernetike. Sulme të tilla kanë goditur edhe kompani amerikane, ndërsa autoritetet po hetojnë edhe disa incidente të dhunshme brenda SHBA-së që mund të jenë të lidhura me tensionet e luftës.

 

Ndërkohë janë shfaqur edhe tensione mes SHBA-së dhe Izraelit. Washingtoni kishte paralajmëruar Izraelin të mos godiste depot e mëdha të naftës pranë Teheranit, nga frika se kjo do të çonte në përshkallëzim të sulmeve ndaj objekteve energjetike në rajon. Por Izraeli i goditi ato gjithsesi, duke shkaktuar rritje të çmimeve të naftës dhe sulme hakmarrëse nga Irani.

 

Edhe fronti i dytë në Liban kundër Hezbollahut ka krijuar mosmarrëveshje. Administrata Trump mendon se kjo e zgjeron konfliktin, ndërsa Izraeli beson se është momenti i duhur për të goditur grupin e mbështetur nga Irani.

 

Ndërkohë, Trump dhe kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu flasin pothuajse çdo ditë, ndërsa presidenti amerikan është në kontakt edhe me liderë arabë, veçanërisht me princin saudit Mohammed bin Salman.

 

Në javët e ardhshme Trump do të duhet të marrë dy vendime shumë të rëndësishme: nëse do të pushtojë ishullin Kharg, qendrën kryesore të eksporteve të naftës iraniane, dhe nëse do të urdhërojë një operacion për të marrë rezervat e uraniumit të pasuruar të Iranit.

 

Kapja e ishullit Kharg do t’i jepte SHBA-së kontroll mbi eksportet e naftës iraniane dhe do të godiste rëndë ekonominë e vendit, por do të kërkonte një prani të gjatë ushtarake në rajon.

 

Operacioni për të marrë uraniumin do të ishte një aksion i vetëm, por edhe më i rrezikshëm. Materiali bërthamor ndodhet në tunele të thella në Isfahan dhe do të duhej një operacion shumë i ndërlikuar për ta nxjerrë prej andej pa rrezikuar një incident radioaktiv.

 

Për momentin, Trump thotë se ende nuk ka marrë vendim për këtë operacion. Dhe kjo sugjeron se lufta mund të zgjasë shumë më tepër nga sa ishte parashikuar në fillim./ Përgatiti në shqip ©LAPSI.AL


Prifti françeskan thyen heshtjen mes bombardimeve në Liban: Zoti nuk jep leje për të vrarë!

 

Frati Tony Choukri, kujdestar i Manastirit Françeskan të Shën Jozefit në Bejrut, i tregon Vatican News për jetën nën luftë dhe bën thirrje për paqe, duke theksuar se “qenia njerëzore nuk është një objekt dhe vdekja nuk është as rrugë dhe as mjet për të ndryshuar strategji, demografi apo kufij.”

 

Nga Francesca Sabatinelli

 

Bombardimet izraelite në Liban po marrin jetë njerëzish; ato “godasin muret”, por gjithashtu po krijojnë një “mjedis urrejtjeje dhe hakmarrjeje, një vend që nuk ka asgjë të përbashkët me qetësinë e Libanit.” Ajo që po ndodh nuk i përket jetës së libanezëve, pavarësisht fesë së tyre, pasi ata gjithmonë janë mësuar të jetojnë së bashku.

 

Frati Tony Choukri, nga Kujdestaria e Tokës së Shenjtë, e përshkruan vendin e tij, Libanin, si “një pëlhurë të ndërthurur – jo një grup komunitetesh të ndara, por një pëlhurë e vetme, një entitet i vetëm, ku të krishterët dhe myslimanët janë të bashkuar si një, dhe krejtësisht të huaj ndaj gjithçkaje që po ndodh tani.”

 

Frati Choukri është kujdestari i Manastirit Françeskan të Shën Jozefit, në lagjen e krishterë Gemmayzeh në Bejrut, “një zonë që zakonisht është turistike, të themi kështu, por tani jemi të rrethuar nga frika dhe pasiguria,” shpjegoi ai.

 

Manastiri mban në kujtesë jo vetëm shpërthimin shkatërrues të vitit 2020 në portin e kryeqytetit libanez, por edhe luftën që vendi përjetoi që në vitet e para, në 1974.

 

Megjithatë, pavarësisht gjithçkaje, manastiri mbetet “një prani e vazhdueshme ku njerëzit vendosin besimin e tyre, ku ndihen të sigurt, sepse fretërit kanë qenë gjithmonë aty; ata kanë qëndruar dhe nuk e kanë braktisur kurrë manastirin”, i cili ndodhet në qendër të qytetit, në pjesën më të vjetër të tij, ku madje nuk ka as strehë.

 

Asnjë vend nuk është i sigurt

 

Ka shumë frikë mes njerëzve të zhvendosur që kanë kërkuar strehim aty, “sepse nuk e di kurrë çfarë mund të ndodhë; gjithçka mund të ndryshojë brenda një minute. Nuk di si të lëvizësh dhe as çfarë mund të bëhet,” tha frati Choukri.

 

Megjithatë, sot i gjithë Libani është i pasigurt.

 

“Mendonim se bombardimet do të ndaleshin në jug, aty ku janë zonat e Hezbollahut, ku ndodhet edhe kufiri ‘i nxehtë’ me Izraelin. Por goditjet kanë arritur edhe këtu. Është e qartë se gjeografia e vendeve të pasigurta po zgjerohet; tashmë nuk mund të mendosh më për asnjë zonë si më të mbrojtur,” vazhdoi ai.

 

Frika dhe mikpritja

 

Kjo frikë e madhe u bë reale vetëm dy ditë më parë, kur gjatë përgatitjeve për festën e Shën Jozefit gjithçka filloi të dridhej. Ata që ishin mbledhur në kishë për t’u lutur në atë moment ndien bombardimin që goditi vetëm 300 metra larg manastirit.

 

Megjithatë, askush nuk largohet. Manastiri ka qenë gjithmonë një pikë referimi për njerëzit në nevojë, për refugjatët që vijnë nga jugu i Libanit ose, në të kaluarën, për ata që iknin nga lufta në Siri.

 

Gjatë viteve, nga Manastiri i Shën Jozefit janë nisur edhe korridore humanitare. Tani, ndërsa jeton nën bombardime, ai është shndërruar në një vend strehimi për njerëzit e zhvendosur.

 

Aktualisht aty strehohen rreth 150 persona, por “ne duam të gjejmë një rrugë tjetër për fëmijët dhe të moshuarit; duam të gjejmë një vend më të sigurt për ta,” theksoi frati Choukri.

 

“Fëmijët më të vegjël, sapo dëgjojnë një zhurmë që mund të ngjajë me të shtëna armësh, vrapojnë të fshihen në qoshe ose pranë nënave të tyre. Ne duam të gjejmë një vend më të mbrojtur për ta.”

 

Zoti nuk jep leje për të vrarë

 

Megjithatë, kjo nuk vlen për fretërit e manastirit, të cilët nuk kanë ndërmend të largohen nga Gemmayzeh. Ata qëndrojnë pranë komuniteteve që sot jetojnë me ndjesinë dramatike të të qenit “të margjinalizuar, të padëshiruar dhe të shtypur.”

 

Dhe megjithëse frati Choukri nuk e fsheh besimin e tij të madh te libanezët dhe te aftësitë e tyre, ai pranon gjithashtu se “e keqja po gjen hapësirë.” Frika po përhapet mes popullsisë, me të gjitha pasojat që mund të sjellë.

 

Apeli i fratit Choukri është mbi të gjitha që të ndalet “kjo vuajtje.”

 

“Mendoni për ata që po vdesin, sepse Zoti nuk i ka dhënë askujt leje të vrasë njerëz,” këmbënguli ai.

 

Kërkesa e tij është që njerëzit të jetojnë me respekt për ligjin, për të drejtat e njeriut dhe për besimin, sepse “qenia njerëzore nuk është një objekt dhe vdekja nuk është as rrugë dhe as mjet për të ndryshuar strategji, demografi apo kufij.”/ Vatican News


Lufta vjen në Ballkan? - Irani kërcënon Rumaninë: Sulmojmë nëse lejon SHBA-në të përdorë bazat e saj!

 

Irani do ta shohë Rumaninë si palë në konfliktin në Lindjen e Mesme nëse lejon Shtetet e Bashkuara të përdorin bazat e saj, u tha gazetarëve zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme iraniane, Esmaeil Baghaei.

 

“Nëse Rumania u jep Shteteve të Bashkuara akses në bazat e saj, ne do të japim një përgjigje përkatëse ligjore dhe politike”, tha ai. “Pa dyshim, Rumania do të shihet si pjesëmarrëse në agresionin ushtarak kundër Iranit dhe kjo është krejtësisht e papranueshme nga pikëpamja e së drejtës ndërkombëtare.”

 

Më parë, kanali televiziv Digi24 tha se SHBA-të i kishin kërkuar qeverisë rumune të përdorte Bazën Ajrore Mihail Kogalniceanu në lindje të vendit për operacionet e tyre të mëvonshme kundër Iranit.

 

Më vonë, u bë e ditur se Presidenti rumun Nicusor Dan lejoi vendosjen e avionëve dhe ushtarëve amerikanë në bazë.


Polonia pranë daljes nga BE? Kryeministri Tusk: Kërcënim real nga partitë e djathta!

 

Kryeministri i Polonisë, Donald Tusk, ka deklaruar se ekziston një kërcënim real që vendi i tij të largohet nga Bashkimi Europian.

 

Sipas mediave të huaja, komentet e Tusk erdhën pasi Presidenti i vendit vuri veton ndaj një projektligji që do t’i lejonte Varshavës që të përfitonte miliarda dollar në kredi nga blloku.

 

Presidenti Karol Nawrocki javën e kaluar vuri veton ndaj legjislacionit që do t’i lejonte Varshavës të tërhiqte gati 44 miliardë euro (50 miliardë dollarë) në kredi mbrojtëse me interes të ulët nga BE-ja, shumica e të cilave ishin të destinuara për firmat vendase të armëve. Qeveria reagoi duke thirrur një seancë urgjente të kabinetit, duke autorizuar ministrat e Mbrojtjes dhe të Financave të nënshkruanin drejtpërdrejt marrëveshjen e Veprimit të Sigurisë për Evropën (SAFE), duke anashkaluar veton.

 

Në një postim në rrjetin social ‘X’ të dielën, Tusk akuzoi partitë e krahut të djathtë, pjesën më të madhe të bllokut opozitar Ligj dhe Drejtësi, dhe personalisht Naërocki-n se po kërkojnë një “Polexit”. Ai pretendoi se Rusia, lëvizja MAGA e Presidentit të SHBA-së Donald Trump dhe fraksionet evropiane të udhëhequra nga Viktor Orban i Hungarisë duan ta “shkatërrojnë BE-në”, duke paralajmëruar se për Poloninë, “kjo do të ishte një katastrofë” dhe duke u zotuar të bëjë “gjithçka” për t’i ndaluar ata.

 

Zyrtarët perëndimorë e kanë përdorur prej kohësh kërcënimin e agresionit të supozuar rus për të justifikuar rritjen e shpenzimeve ushtarake, përfshirë planin e Brukselit prej 800 miliardë eurosh për ‘ReArm Europe’ dhe premtimin e anëtarëve të NATO-s për të rritur buxhetet e mbrojtjes në 5% të PBB-së. Moska i ka hedhur poshtë pretendime të tilla si “të pakuptimta”.

 

Anëtarët evropianë të NATO-s janë përpjekur shumë për të përmbushur objektivat e Uashingtonit, ndërsa BE-ja ka luftuar për të ringjallur industrinë e saj të mbrojtjes dhe ka vënë re se blerjet e armëve amerikane për Ukrainën po bëhen gjithnjë e më të kushtueshme.

 

Një nga mjetet kryesore të BE-së për adresimin e të tre objektivave është programi SAFE. I prezantuar nga Komisioni Evropian vitin e kaluar, ai i lejon bllokut të marrë hua 150 miliardë euro në tregjet globale për të financuar kredi nga shtetet anëtare për projekte mbrojtëse.

 

Përplasja politike midis Naërocki-t dhe Tusk nuk është e re. Në janar 2025, Naërocki, atëherë një kandidat presidencial i opozitës, iu bashkua një proteste të fermerëve jashtë zyrës së Komisionit Evropian në Varshavë kundër rregullave mjedisore të BE-së dhe importeve të ushqimeve ukrainase. Donald Tusk e akuzoi atë se po përpiqej ta nxirrte Poloninë nga blloku.


Garda e Iranit kërcënon të shënjestrojë kompanitë amerikane në rajon, kërkon evakuime

 

Garda Revolucionare e Iranit kërcënoi të hënën se do të shënjestrojë kompanitë amerikane në të gjithë rajonin, duke u bërë thirrje punonjësve të evakuojnë vendet.

 

“Punonjësve të kompanive amerikane… u kërkohet të largohen menjëherë nga këto zona. Këto zona së shpejti do të jenë në shënjestër të Trupave të Gardës Revolucionare Islamike”, thanë Garda në faqen e tyre zyrtare të internetit Sepah News.

 

Nuk ishte menjëherë e qartë se cilat kompani do të ishin në shënjestër, por javën e kaluar, agjencia e lajmeve Tasnim publikoi një listë të objektivave të mundshëm në Telegram, që përfshinte zyrat e gjigantëve të teknologjisë si Amazon, Google, Microsoft dhe Nvidia në vendet e Gjirit.

XS
SM
MD
LG