Rama i pandehur i ri i SPAK

Monday, 09 February 2026 16:38

• Written by Mexhlis

Nga Basir Çollaku

I pandehuri i ri!

Vepra është konsumuar publikisht!

Struktura e Posaçme ka tagër kryesisht të nisë ndjekjen penale në ngarkim të Kryeministrit për pengim të drejtësisë. Një kërkesë në emër të tij duhet të shkojë në Kuvend, ndonëse sërish mburoja e paligjshmërisë e kontrolluar nga i “pandehuri” do të zvarrisë procedurën. Lajmëroi se do të bëjë ndërhyrje ligjore për ndryshime të Kodit të Procedurës Penale, e grupi parlamentar do të merret me këtë, duke mos e konsideruar vendimin e Gjykatës Kushtetuese për lënien në fuqi të pezullimit, e rrëzimit të kërkesës së tij. Njëherësh deklaroi bllokimin e marrjes së vendimit për kërkesën e prokurorisë për heqje e imunitetit të Belinda Ballukut dhe masë sigurie arrest ndaj saj. Ka dosje shumë ku emri i Edi Ramës përmendet dhe është në situata të ndërlikuara të veprës penale:

Read more ...

Klloun i pakëndshëm!

Wednesday, 04 February 2026 18:23

• Written by Mexhis

Nga AYHAN DEMİR

Shoqata e Gjuhës Turke e përkufizon fjalën “klloun”, e cila rrjedh nga italishtja, si më poshtë: “Një aktor me kostume të çuditshme dhe një fytyrë të pikturuar tepër dhe komikisht, që e bën audiencën e tij të qeshë dhe e argëton atë.”

Kllounët kanë kostume dhe këpucë shumëngjyrëshe, të ekzagjeruara, të pazakonta dhe të jashtëzakonshme. Edhe ky është i tillë…

Çuditërisht, të bësh sjellje qesharake dhe tallëse është në natyrën e kllounëve. Edhe ky është i tillë…

Karakteristikat e tyre më të rëndësishme janë pamja e tyre komike, duke e bërë audiencën e tyre të qeshë dhe duke e argëtuar atë. Por ky nuk është aspak i tillë. Mjaft i pakëndshëm! Ai nuk i bën njerëzit të qeshin, nuk argëton; ai është i neveritshëm.

E gjetët saktë: po flas për Kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama.

Në të kaluarën, Rama, një artist rruge në Francë, i bëri publike fotot e tij nudo të bëra në një plazh dhe në kampe nudistësh.

I njohur për mbështetjen e tij ndaj tendencave homoseksuale devijante, Rama, në vend që të tregonte turp kur i kujtoheshin këto foto të kaluara, i inkurajoi të rinjtë në vendin e tij t’i shikonin dhe t’i ndanin ato.

Edi Rama, i cili e ka bërë imoralitetin kodin e tij, bëri një gjest të vrazhdë ndaj të rinjve që protestonin kundër tij nën një pemë Krishtlindjesh në Tiranë, pa i parë as fëmijët pranë tij.

Pasi u zbulua nga Sorosi, karriera e tij politike mori hov dhe, gjatë kohës së tij si kryetar bashkie, ai pikturoi ndërtesat në kryeqytet, Tiranë, me ngjyra të ndezura dhe të gjalla.

Gjatë viteve të tij si Ministër i Kulturës, ai i konsideron vizatimet që shfaqen kur ai shkruan rastësisht në fletoren e tij gjatë mbledhjeve dhe diskutimeve të ministrisë si vepra arti.

Vite më parë, shkova në një ekspozitë të këtyre vizatimeve në Stamboll. Mund të them se vizatimet dhe pikturat e djalit tim në moshë fillore në Minecraft janë më të suksesshme.

Ai gjithashtu paraqet gjëra që bën nga copa të thyera qelqi, të pikturuara me ngjyra të ndryshme, të cilat ai pretendon se janë vazo, si vepra arti. Pastaj janë format që nuk ngjajnë me asgjë, ashtu si vizatimet e tij. Disa i quajnë skulptura. Mund të themi se fëmijët e kopshtit krijojnë forma më të suksesshme me brumë loje sesa ai.

Ai është i njohur për veshjen e atleteve nën kostume të stilit italian në ngjarje zyrtare. Kjo tërhoqi vëmendjen e Presidentit tonë, i cili nuk mundi t’i rezistonte ngacmimit të Ramës, duke i thënë: “Ke veshur atlete.”

Ai mund të jetë ateist ndonjëherë dhe katolik ndonjëherë. Një minutë ai thekson besimin mysliman të gruas së tij, momentin tjetër thekson besimin ortodoks të gjyshit të tij ose të fëmijëve të tij. Shkurt, ai i ndryshon velat e tij në varësi të drejtimit të erës.

Gjatë një vizite të kohëve të fundit në administratën sioniste izraelite në territoret e pushtuara palestineze, Rama zgjodhi përsëri të vepronte në të njëjtin drejtim. Në një fjalim skandaloz në një seancë të posaçme të parlamentit izraelit, pasi deklaroi se nuk ishte mysliman, Rama tha:
“Gruaja ime është myslimane. Unë jam katolik. Dy fëmijët e mi më të mëdhenj janë të krishterë, ortodoksë. Djali ynë më i vogël, i cili është njëmbëdhjetë vjeç, një ditë do të marrë vendimin e tij; por, duke pasur parasysh entuziazmin e pakontrollueshëm që ndjeu kur i thanë se mund të bënim një dëshirë në Murin Perëndimor (‘Muri i Lotëve’), nuk është aspak e pamundur që ai të zgjedhë të bëhet hebre në të ardhmen.”

Në fjalimin e tij, Edi Rama deklaroi se parlamenti izraelit është një “vend shumë i veçantë” dhe se ndihej “nder i madh” që ndodhej atje, duke lëvduar vrasësin Benjamin Netanyahu.

Por kjo nuk është e gjitha.

Edi Rama tha se ishte i emocionuar që foli para Netanyahut, të cilin pretendoi se ishte “një nga pesë folësit më të mirë në botë”.

Edi Rama nuk ofroi asnjë kritikë për gjenocidin që Izraeli ka kryer në Gaza që nga tetori i vitit 2023. Ai injoroi mijëra gra dhe fëmijë të martirizuar nga Izraeli vrasës. Ai fajësoi Hamasin për shndërrimin e Gazës në një “burg të hapur”.

Ndërkohë, vrasësi Benjamin Netanyahu vlerësoi Ramën për mbështetjen e tij, duke e quajtur atë “një mik të madh të Izraelit”.

Shtetet kanë më shumë sesa thjesht interesa në marrëdhëniet ndërkombëtare; ato kanë edhe nder dhe reputacion. Ata që humbasin nderin dhe reputacionin e tyre humbasin edhe interesat e tyre kombëtare. Edi Rama bëri pikërisht këtë. Ai e turpëroi Shqipërinë dhe popullin shqiptar.

Pse, pra, Edi Rama u përfshi në këtë “bufoneri të pakëndshme”? Përgjigjja është e thjeshtë: Rama përballet me një gjyq të vazhdueshëm për korrupsion. Duke mos dashur të shkonte në burg dhe të humbiste stilin e tij të dashur luksoz të jetesës, Rama ndërmori këtë vizitë, e cila i shërbeu interesave të tij personale. Ai e përdori këtë vizitë për të fituar mbështetje kundër hetimit të gjyqësorit shqiptar për akuzat për korrupsion dhe për të lobuar për një udhëtim të planifikuar në SHBA. Në fund të fundit, me lëvdatat e tij të neveritshme çnjerëzore, ai siguroi mbrojtjen që dëshironte nga vrasësi Netanyahu.

Në këtë pikë, duke pasur parasysh se vrasësi Benjamin Netanyahu përballet gjithashtu me një gjyq të ngjashëm për korrupsion, veprimet e Ramës mund të shpjegohen vetëm me shprehjen: “Të verbërit dhe të shurdhërit po argëtojnë njëri-tjetrin.”

Vërejtjet e Edi Ramës tërhoqën kritika nga OJQ-të në kryeqytet, Tiranë. Shqiptarët myslimanë deklaruan se “Rama nuk mund të flasë në emër të tyre dhe se ata nuk qëndrojnë me Izraelin, i cili po vret fëmijë dhe gra në Gaza”.

Dhe të mos harrojmë: “shakaja” e supozuar e Ramës në fjalimin e tij në parlamentin izraelit, “Nëse Mossadi nuk ju ka dhënë ende informacionin, mund të them se gjunjët po më dridhen”, nuk ishte qesharake; ishte e turpshme dhe e neveritshme.

Ata që nuk kanë frikë nga Zoti, kanë frikë nga Izraeli. Atyre që nuk u dridhen zemrat, do t’u dridhen këmbët. Por frika nuk ka asnjë dobi kundër vdekjes. Ata që nuk kanë frikë nga Zoti do të dridhen me të gjithë trupin e tyre në Ditën e Gjykimit, me vullnetin e Zotit.

Marrë nga Yeniakit, shkrimi origjinal këtu!

Mungesa e punëtorëve të kualifikuar në Gjermani kthehet në shqetësim

Tuesday, 03 February 2026 11:41

• Written by Mexhlis

Në një klasë në Chennai të Indisë, rreth 20 infermierë po mësojnë gjermanisht me një shpejtësi të madhe. Ato kanë gjashtë muaj për të mësuar gjuhën në mënyrë që të mund të punojnë në Gjermani.

Ramalakshi, njëra prej tyre, thotë se nuk ishte e lehtë për familjen e saj të paguante mijëra euro që ajo të përfundonte shkollimin në infermieri. Tani, ajo ndjen nevojën për t'i shlyer këto investime.

Read more ...

A tregon legjitimiteti i rremë moral i Lajçak ndonjë gjë për ne?

Monday, 02 February 2026 10:56

• Written by Mexhis

Nga Sidorela Vatnikaj

Shqipëria doli nga një regjim totalitar e rrënuar institucionalisht, por me një aspiratë të fortë politike dhe morale: t’i përkiste Evropës dhe Perëndimit, jo thjesht si hapësirë gjeografike, por si projekt vlerash për demokraci, dinjitet njerëzor, barazi dhe shtet të së drejtës. Integrimi evropian u ndërtua si një premtim për t’u shkëputur nga dhuna, izolimi dhe instrumentalizimi i njeriut, veçanërisht i grave.

Përdorimi i legjitimitetit moral, të projektuar dhe të indoktrinuar për vite me radhë ndër shqiptarë nga institucionet evropiane, për ta shfrytëzuar Shqipërinë si një hapësirë ku mund të vidhet, të mbështeten autokratë dhe, në mënyrë poshtërusese,“të takohen vajza të jashtëzakonshme”, përbën një turp të jashtëzakonshëm. Deklarata e Lajçak nuk tregon vetëm mendimin e individit, por është dëshmi e një marrëdhënieje thelbësisht të pabarabartë, ku vlerat e shpallura shndërrohen në instrument pushteti dhe jo në parime etike.

Në këtë marrëdhënie, legjitimiteti “në emër të demokracisë, barazisë dhe të drejtave të njeriut” përdoret si mbulesë për praktika kolonizuese dhe shfrytëzuese, ku vendet periferike trajtohen si terrene eksperimentale: për korrupsion, për stabilitet autoritar dhe për imunitet moral të atyre që vijnë nga qendra e pushtetit. Shqipëria nuk shihet si subjekt politik me dinjitet, por si hapësirë e disponueshme.

Është e qartë se, në një kontekst tjetër, takimet mes njerëzve, qofshin “vajza të mrekullueshme” apo jo, nuk përbëjnë asnjë interes publik dhe janë çështje private. Por kjo logjikë bie poshtë kur këto deklarata dhe praktika dalin në dritë në kontekstin e dosjeve Epstein, ku abuzimi seksual, trafikimi dhe shfrytëzimi i grave dhe vajzave janë të dokumentuara si pjesë e një rrjeti elitar, të mbrojtur për vite me radhë nga pushteti politik, ekonomik dhe institucional.

Në këtë rast, marrëdhënia e pabarabartë mes burrave të pushtetshëm, burokratë europianë apo biznesmenë, dhe vajzave kryesisht të reja, të vendosura në pozita vulnerabël ekonomike dhe shoqërore, nuk duhet trajtuar si një çështje morali individual, por si pasojë direkte e pabarazive të thella ekonomike dhe strukturore. Statusi, kapitali ekonomik dhe pushteti institucional përdoren për të ndërtuar marrëdhënie shfrytëzimi dhe abuzimi, ku palët nuk janë të barabarta, por të pozicionuara qartë si shfrytëzues dhe të shfrytëzuara. Nuk është e rastësishme që, ashtu si dikur vajzat shqiptare shfrytëzoheshin nga rrjete europiane për shkak të varfërisë dhe mungesës së alternativave, sot vajza nga vende edhe më të varfra, si Kolumbia, Kina apo Ukraina, përfundojnë të shfrytëzuara nga grupe shqiptarësh, pikërisht sepse ndodhen në të njëjtat kushte vulnerabiliteti ekonomik dhe social. Ky cikël tregon se problemi nuk është kombësia, por struktura e pabarazisë që riprodhon vazhdimisht marrëdhënie dominimi dhe shfrytëzimi.

Fakti që emra zyrtarësh, diplomatësh dhe figurash të lidhura me institucione që predikojnë demokracinë dhe të drejtat e njeriut shfaqen në këto dosje, e zhvesh plotësisht këtë diskurs nga çdo autoritet moral. Ai tregon se për disa, vlerat nuk janë parime universale, por monedhë negociimi, që zbatohet selektivisht: ndryshe për qendrën, ndryshe për periferinë.

Kjo nuk është thjesht hipokrizi individuale. Është një strukturë pushteti, ku Shqipëria dhe vende të ngjashme përdoren si hapësira ku standardet ulen, ku dhuna banalizohet dhe ku gratë reduktohen në narrativë folklorike ose objekt shfrytëzimi. Pikërisht për këtë arsye, ky diskurs nuk është vetëm fyes; është politikisht i rrezikshëm dhe moralisht i papranueshëm.

Në këtë kuptim, edhe marrëdhënia që Shqipëria dhe shqiptarët kanë mbajtur ndaj vlerave të prezumuara të Perëndimit na ka bërë të jemi të kolonizuarit që kolonizimin e kemi përbrendësuar. Prandaj, legjimiteti i rremë moral i Lajçak, sa për Lajçik vetë dhe Epstein, tregon gjithashtu për Perëndimin dhe Shqipërinë, se si të dyja kanë zgjedhur, në mënyrë të pasinqertë të jenë dy anët e një marrëdhënie të pabarabartë.

Shqipëria dhe shqiptarët duhet, para së gjithash, të zgjedhin dinjitetin e tyre dhe dinjitetin e vendit, duke mësuar të ndërtojnë vetë institucione të drejta, të barabarta dhe realisht demokratike. Iluzioni se integrimi apo afrimi me Europën garanton automatikisht standarde morale dhe drejtësi ka rënë prej kohësh, pasi morali i prezumuar “europian” rezulton, të paktën, i pjesshëm dhe jo gjithmonë i vërtetë. Prandaj, emancipimi politik dhe shoqëror nuk mund të importohet, por duhet të ndërtohet nga brenda, mbi parime të dinjitetit, barazisë dhe përgjegjësisë kolektive.