Tuesday, 28 April 2026 13:24
Baleta A, Kronikë kohe, vëll.2, fq. 93, 144-150
Parlament, debat me deputetin Panajot Barka nga minoriteti
E kam për detyrë të prekem shumë më tepër për fatin e kombit tim dhe të shtetit tim dhe këtë do ta bëj jo t’i prishet qejfi z. Barka, po t’i prishet qejfi edhe Zotit vetë!
Na thotë për bukëshkalë të Greqisë. Gjithsej kam kaluar vetëm një javë në Greqi në jetën time, tani, kur isha i ftuar nga mekanizma ndërkombëtare. Unë do ta pranoja kritikën e z. Barka për bukëshkalë, në qoftë se do të më thoshte bukëshkalë i Dropullit, por jo i Greqisë. Po të kishtë ndodhur që t’i kisha ngrënë bukën Dropullit, të fyeja Dropullin, të fyeja minoritarët që banojnë në Dropull, do ta pranoja. Po bukëshkalë i Greqisë më duket nuk i takon z. Barka të thotë, sepse është shtetas i Shqipërisë. Në qoftë se merr përsipër të më quajë mua bukëshkalë i Greqisë, atëherë mos vallë atë e rezervon vetëm t’ia them unë, gabimisht, po mundohet ta thotë vetë?! Duhet pasur kujdes, zotëri, se në Parlament jemi, ia kemi për borxh vëllazërisë, njëri-tjetrit, por po na shkojnë tikane kokë, në djall të venë dhe gjithë parimet ndërkombëtare dhe gjithë hipokrizitë që bëhen, dhe jam i sigurt se me këto mënyra z. Barka nuk po u shërben zgjedhësve të tij.
Para amerikanëve ju thashë që nuk jemi Suedi dhe Finlandë, sepse dhe Ballkani s’është bërë Skandinavi. Kur të bëhet Ballkani Skandinavi, unë do të luftoj që edhe Shqipëria të jetë Suedi dhe Finlandë për trajtimin e minoriteteve, por jo më përpara. I thashë z. Barka para ekipit amerikan: Jam dakord të dal përpara çdo ekipi juristësh ndërkombëtare dhe të mbroj tezën se Shqipëria është nga vendet më të përparuara në botë për respektimin e minoriteteve. Kush do të dalë ta bëjë këtë në emër të Greqisë?
Shqipëria ka nevojë për marrëdhënie të mira me Greqinë, por unë i përmbahem atij titulli që i kam vënë këtij shkrimi: “Fqinjësi e mirë me fqinj të mirë”. Të na provojnë të gjithë fqinjët se vërtet janë fqinj të mirë dhe kurrë s’ka për t’u munguar fqinjësia e mirë nga Shqipëria.
Si deputet i këtij Parlamenti që po merr fund, si shtetas i Republikës së Shqipërisë që është në rrezik, si pjesëtar i kombit shqiptar që nuk po i ndahen padrejtësitë nga shovinistë të këqinj, e quaj për detyrë të flas me gjithë çiltërsinë time për nenin 13 të ligjit “Për zgjedhjet”. Është një dispozitë që na ngarkon me përgjegjësi të rëndë para drejtësisë, para historisë, para të sotmes, para të ardhmes sonë kombëtare, para nderit dhe sedrës sonë nacionale. Do të marrim një vendim që detyrimisht do të na rëndojë si gur në shpirt ose sot, ose në të ardhmen.
Preferencat pragmatiste për politikën e ditës, miopia politike, grekofilizmi apo grekoservilizmi, dhënia me ndërgjegje apo nga amatorizmi politik, pre e konjukturave të brendshme ose ndërkombëtare, mungesa e përgatitjes shpirtërore e psikologjike për t’u qëndruar presioneve apo tundimeve për përfitime vetjake ose partiake, boshllëku që ka lënë secili nga ne dhe te populli në tërësi, sabotimi sistematik i edukimit me ndërgjegje kombëtare dhe vetësugjestionimi dhe standardet teorike të demokracisë evropiane kam frikë se mund të ndikojnë fort mbi këtë Parlament sot dhe ta shtyjnë atë t’i kalojë përsipër me lehtësi atyre gjërave që të parët tanë i mbrojtën me vendosmëri dhe me sukses se ne, edhe në kushte shumë më të vështira se ne, nga ato që kemi ne sot. Ata nuk u trembën nga ndërhyrjet e drejtpërdrejta dhe presionet me dhunë.
A duhet të trembemi ne sot se dikush mund të na bëjë presion me fjalë dhe me ndihma humanitare?
Ata nuk u pajtuan me autonominë e Vorioepirit as më 1914, kur në Shqipëri qeveriste faktikisht Komisioni Ndërkombëtar i Kontrollit, as me 1913-’20 kur donin përsëri ta copëtonin Shqipërinë dhe as më vonë në mbarim të Luftës së Dytë Botërore. Atë që shqiptarët e drobitur nuk ua dorëzuan Zografos, Karapanos, Spiro Milos dikur në fillim të shekullit, nuk e kuptoj përse u dashka ta vulosim ne në fund të këtij shekulli, kur themi se po shkojmë drejt Evropës demokratike? Dispozita e nenit 13, siç është formuluar dhe siç u propozua të formulohet, i shërben pranimit të idesë së autonomisë së Vorioepirit. Është rikthim në skenën historike të ditës i Protokollit famëkeq të Korfuzit të 1914-ës që nuk u përfundua nga ne shqiptarët, por e përfundoi Evropa në emër të shqiptarëve dhe për t’ua imponuar shqiptarëve. Vallë a mund të pranojmë ne qetësi përsëritjen e aksidenteve historike antishqiptare, sepse fqinjët tanë kanë mundësi më shumë se ne të ndikohet tek 12-shja apo 25-shja evropiane?
Detyra jonë nuk është të pranojmë si të mirëqena verdiktet antishqiptare të cilësdo Evrope. Detyra jonë është të këmbëngulim që Evropa të na dëgjojë dhe të na kuptojë në të drejtat tona.
Me keqardhje duhet të përmend thënien e njohur, se Greqia është trajtuar gjithmonë si fëmija i përkëdhelur i Evropës. Dhe nga kjo ka pësuar, në radhë të parë, shqiptarët, fqinjët e tyre më të vegjël, më të varfër, me pak miq, me pak kushërinj. Do të ishte krejt e përligjur që një diskutim si ky për një çështje si kjo të niste duke kënduar himnin e flamurit dhe veçanërisht strofën që fillon me fjalët: “nga lufta veç ai largohet…”
Por, meqenëse Parlamenti është vend pune dhe jo mbledhje solemne, unë do të sugjeroja që secili të kujtonte si meditim në heshtje këto fjalë, para se të vendosë se cilin karton do të ngrejë në votim.
T’u kujtohet fqinjëve tanë të bëjnë të paktën gjysmën e asaj që kemi bërë ne për minoritarët. Përse ne t’i nënështrohemi psikozës së huaj dhe sjelljeve të P. Barkës, se rregullat qenkan bërë të respektohen vetëm nga shqiptarët, kurse grekët mund të shkelin kur të duan dhe sa të duan në kurriz të shqiptarëve? Mjaft me këto komplekse servilizmi politik! Mos na turbullojnë…
Minoritarët që jetojnë në Shqipëri e kanë për detyrë të jenë besnikë ndaj shtetit. Nuk duhet të nxjerrin pretendime që të destabilizojnë shtetin kur s’kanë të bëjnë me respektimin e të drejtave themelore, por kërkojnë përfitim plotësues dhe privilegje. Nuk duhet t’i krijojnë shtetit tonë vështirësi kombëtare. Nëse vërtet dëshira e tyre është të jetojnë në vëllazëri me shqiptarët, duhet të çmojnë që populli dhe shteti shqiptar nuk ka zbatuar në kurriz të tyre reciprocitet negativ për trajtimin mizor të çamëve në Greqi. Duhet të tregohen dhe ata të ndjeshëm ndaj krimeve që janë bërë dhe padrejtësive që u bëhen çamëve.
Minoritarët duhet të jenë solidarë me minoritetin. Nuk kanë pse të dëgjojnë aq shumë sirenat e shovinizmit grek, nëse nuk dëshirojnë që të turbullojnë qetësinë e tyre dhe të vëllezërve shqiptarë.
Shovinistët grekë janë hedhur në sulm frontal: me kishë, me parti politike, me organizate vorioepirote, me organizata të tipit OMONIA-n këtu për të rregjuar dhe aneksuar zonat jugore të Shqipërisë, për të shkombëtarizuar sa më shumë shqiptarë që t’i rrisin artificialisht numrin e atyre që quhen grekë dhe madje për të kontrolluar deri në politikën e Shqipërisë, duke destabilizuar sa më shumë vendin tonë.
