“Reforma” e Nufit nis nga zyra: Tender për perde, ndërsa miliona shkojnë te partneri privat i KAYO-s
Vetëm pak muaj pasi mori drejtimin e Ministrisë së Mbrojtjes me premtimin për modernizimin e Forcave të Armatosura dhe zhvillimin e industrisë ushtarake, Ermal Nufi është vendosur në qendër të kritikave për një procedurë prokurimi që lidhet me arredimin e zyrës së tij dhe të sekretares. Nufi e mori zyrtarisht detyrën në mars 2026, duke deklaruar se modernizimi dhe rijetëzimi i industrisë së mbrojtjes do të ishin ndër përparësitë e mandatit të tij.
Sipas dokumenteve të publikuara nga mediat, më 17 korrik Ministria e Mbrojtjes zhvilloi një procedurë me objekt “Blerje tendash të brendshme, rolo-perde dritaresh kundër diellit”. Specifikimet parashikojnë perde me ngjyra të bardha dhe gri për gjashtë dritare, të destinuara për zyrën e ministrit dhe atë të sekretares.
Blerja e perdeve nuk përbën në vetvete shkelje ligjore, pasi institucionet publike kryejnë vazhdimisht procedura mirëmbajtjeje dhe pajisjeje. Megjithatë, tenderi ka shkaktuar reagime për shkak të kontrastit mes retorikës së ministrit për kursim, eficiencë dhe reforma strukturore dhe faktit që një nga procedurat e para të bëra publike lidhet me komoditetin e ambienteve drejtuese.
Pikëpyetjet bëhen më të mëdha për shkak të kontratave shumë më të rëndësishme që Ministria e Mbrojtjes po administron paralelisht. Sipas raportimeve mediatike, një kontratë me vlerë rreth 12 milionë euro për furnizimin me mjete dhe pajisje ushtarake i është dhënë kompanisë “Timak Defence”. Shifra dhe procedura janë raportuar nga disa media, por dokumentacioni i plotë i kontratës nuk është bërë pjesë e raportimit publik që shoqëron lajmin për tenderin e perdeve.
“Timak Defence” është krijuar si një bashkëpunim ndërmjet sektorit privat dhe kompanisë shtetërore “KAYO”. Kjo e fundit kontrollohet nga Ministria e Mbrojtjes dhe është kthyer në një aktor të rëndësishëm në projektet për zhvillimin e industrisë ushtarake shqiptare. KAYO ka hyrë edhe në marrëveshje ndërkombëtare, përfshirë sipërmarrjen e përbashkët me kompaninë italiane “Fincantieri” për ndërtimin dhe mirëmbajtjen e mjeteve detare.
Në strukturën private të lidhur me “Timak” figuron edhe biznesmeni izraelit Ron Yeffet, për të cilin mediat dhe opozita kanë ngritur më herët pikëpyetje mbi mënyrën e hyrjes në kompani dhe kontratat e përfituara më pas. Këto pretendime mbeten akuza publike dhe nuk përbëjnë në vetvete prova për shkelje ligjore.
Çështja nuk qëndron te çmimi i disa perdeve, por te transparenca me të cilën administrohen fondet e një sektori strategjik. Nga pajisjet e zyrës së ministrit deri te kontratat shumëmilionëshe për mjete ushtarake, Ministria e Mbrojtjes duhet të bëjë publike vlerat, kriteret e përzgjedhjes dhe lidhjet ndërmjet kompanive shtetërore dhe operatorëve privatë.