Një vepër që dëshmon përkushtimin e sinqertë ndaj kombit dhe shtetit shqiptar – Nga Hoxhë Bekir Halimi
Elhamdulilah, dje përfundova së lexuari këtë libër (Në gjurmët e shtegtimit tim, Burhan Al Din Sejdi Fili), të pasur me informacione, dëshmi dhe ngjarje tejet interesante. Çdo faqe e tij të afron me një periudhë të rëndësishme të historisë sonë dhe të njeh me një angazhim të jashtëzakonshëm, të mbështetur mbi dije, sakrificë dhe përgjegjësi të lartë morale.
Leximi i kësaj vepre nuk të jep vetëm njohuri historike. Ai të bën të reflektosh për mundin e madh që kërkohet për mbledhjen, sistemimin dhe dokumentimin e gjithë këtij materiali. Pas çdo informacioni, dëshmie dhe ngjarjeje të paraqitur në libër qëndrojnë vite kërkimi, përkushtimi dhe pune të palodhshme.
Allahu e shpërbleftë hoxhën tonë për çdo mund dhe angazhim të tij! Një përpjekje kaq të madhe dhe një shërbim kaq të çmuar vetëm Allahu mund t’ia shpërblejë ashtu siç e meriton. Qoftë i bekuar në këtë botë dhe në botën tjetër! Allahu e dashtë dhe qoftë i kënaqur me të, i dhëntë shëndet të plotë, jetë të gjatë dhe ia mbushtë vitet me vepra të mira e të dobishme!
Ajo që të lë mbresa të veçanta gjatë leximit është përkushtimi altruist dhe jashtëzakonisht i sinqertë për rimëkëmbjen e shtetit shqiptar. Në këto faqe shfaqet një njeri që vuri në shërbim të këtij qëllimi të gjithë potencialin e tij intelektual, moral, shoqëror dhe financiar. Ai nuk u mjaftua me fjalë dhe deklarata, por veproi konkretisht, duke ofruar dijen, përvojën, lidhjet, autoritetin dhe mundësitë e tij materiale për të ndihmuar ngritjen e vendit.
Kjo sakrificë bëhet edhe më domethënëse kur kujtojmë se bëhej për një shtet që më parë ishte përpjekur ta tjetërsonte, ta pengonte dhe madje ta shpallte armik. Megjithatë, ai nuk e lejoi padrejtësinë e përjetuar ta shndërronte në një njeri të mbushur me mllef dhe hakmarrje. Përkundrazi, kur shteti shqiptar ndodhej në çastet vendimtare të rikthimit në binarët e duhur, ai u gjend pranë tij, duke bërë gjithçka që ishte në mundësinë e vet për ta ringritur dhe për ta kthyer drejt zhvillimit normal.
Këtu qëndron madhështia e vërtetë e kësaj figure. Ai arriti ta dallonte shtetin nga padrejtësitë e pushtetarëve dhe atdheun nga gabimet e një sistemi politik. Dëmet që i ishin shkaktuar personalisht nuk e penguan ta shihte interesin e përgjithshëm të popullit të vet. Mbi plagët personale vendosi përgjegjësinë kombëtare, ndërsa mbi hidhërimin e së kaluarës ngriti përkushtimin për një të ardhme më të mirë.
Kjo është një formë e rrallë e atdhedashurisë: t’i shërbesh vendit tënd edhe pasi je lënduar prej institucioneve të tij; ta ndihmosh të ngrihet edhe pasi një sistem i padrejtë është përpjekur të të rrëzojë; dhe t’ia ofrosh të gjitha kapacitetet e tua, pa kërkuar hakmarrje, privilegje apo shpërblim personal.
Libri dëshmon se dashuria e sinqertë ndaj atdheut nuk matet vetëm me fjalime dhe parulla, por me gatishmërinë për të punuar, për të sakrifikuar dhe për ta vendosur interesin e përbashkët mbi dhimbjen personale. Pikërisht në momentet më të vështira dallohet se kush e do me të vërtetë vendin e vet dhe kush e përdor atë vetëm për interesa personale.
Në një kohë kur kontributet e njerëzve shpesh harrohen, minimizohen ose paraqiten në mënyrë të cunguar, botimi i veprave të tilla është një shërbim i madh ndaj kujtesës sonë kolektive. Dokumentimi i së vërtetës nuk është vetëm kthim i një borxhi ndaj figurave që sakrifikuan, por edhe një amanet për brezat e ardhshëm.
Të rinjtë duhet ta njohin këtë dimension të historisë sonë: se në çastet më të vështira ka pasur njerëz të dijes, të fesë dhe të ndërgjegjes kombëtare, të cilët kanë vënë në dispozicion gjithçka që kanë pasur për të mirën e popullit dhe të shtetit shqiptar. Ata nuk e kanë parë fenë dhe atdhedashurinë si dy rrugë kundërshtuese, por si dy përgjegjësi që e plotësojnë njëra-tjetrën.
Prandaj, kjo vepër meriton të lexohet me kujdes dhe të promovohet gjerësisht. Ajo është më shumë se një libër me informacione dhe ngjarje interesante. Është një dëshmi historike, një mësim për besnikërinë ndaj parimeve dhe një kujtesë se veprat e sinqerta lënë gjurmë shumë më të thella se fjalët.
Elhamdulilah që pata mundësinë ta lexoja dhe të njihesha nga afër me gjithë këtë përpjekje. Nga faqja e parë deri tek e fundit, libri të bind se përkushtimi i sinqertë, puna e palodhshme dhe sakrifica për të mirën e përgjithshme nuk humbasin kurrë. Edhe kur njerëzit nuk arrijnë t’i vlerësojnë siç duhet, ato mbeten të njohura tek Allahu, ndërsa gjurmët e tyre ruhen në histori.
Allahu e shpërbleftë autorin për këtë punë madhore dhe e bëftë këtë vepër sadaka rrjedhëse për të! E ruajttë, e begatoftë dhe i dhëntë mundësi që edhe më tej, përmes dijes dhe veprimtarisë së tij, t’i shërbejë fesë, popullit dhe së vërtetës.
Bekir Halimi