Izraeliti i Ramës në PËRGJIMIN BOMBË: “Qeveria na pajtoi për punët e pista”
Një biznesmen amerikano-izraelito-shqiptar, një kompani shtetërore që sipas Arben Ahmetajt shërben si “mburojë”, miliona nga buxheti pa tender, fusha e gazit në Delvinë, TEC-i i Vlorës dhe një operacion ndërkombëtar armësh që kalon nga Shqipëria. Kjo ishte tabloja që ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj ndërtoi mbrëmjen e së hënës në “Çim Peka Live”, teksa publikoi disa pjesë të një audiopërgjimi me në qendër biznesmenin Ron Yeffet.
Ahmetaj e paraqiti Yeffet si një person shumë më tepër sesa një investitor të huaj që ka hyrë rastësisht në biznesin shqiptar. Sipas tij, marrëdhëniet e biznesmenit me Edi Ramën shkojnë pas deri në vitin 2008. Ahmetaj e përshkroi Yeffet si “amerikano-izraelito-shqiptar” dhe riktheu pretendimet e bëra edhe në intervistat e mëparshme, sipas të cilave Rama kishte kërkuar përfshirjen e tij në operacione që lidheshin me borxhin e Shqipërisë dhe me godinën e ambasadës shqiptare në Nju Jork.
Por këtë herë Ahmetaj nuk u mjaftua me rrëfimin e historikut. Ai solli audio.
Përgjimi i transmetuar në “Çim Peka Live”, sipas ish-zëvendëskryeministrit, është realizuar në janar 2026 dhe përfshin Ron Yeffet në bisedë me persona ukrainishtfolës dhe rusishtfolës. Njëri prej tyre identifikohet nga Ahmetaj me emrin Igor. Në qendër të diskutimit, sipas interpretimit që Ahmetaj i bëri materialit, qëndrojnë pasuritë strategjike shqiptare dhe mënyra se si mund të futen ato në struktura biznesi të përbashkëta.
Dhe këtu Ahmetaj fut në skenë atë që ai e quan “koncepti KAYO”.
Sipas tij, formula është e ndërtuar në mënyrë që shteti të krijojë fillimisht një kompani publike dhe më pas ajo të hyjë në joint venture me privatin, por duke mbetur me një pjesëmarrje minoritare. Ahmetaj përdori si shembull TIMAK Defense, ku sipas tij privati zotëron 80 për qind dhe KAYO 20 për qind. Për ish-zëvendëskryeministrin, pikërisht kjo strukturë krijon mundësinë që para dhe kontrata publike të kalojnë drejt kompanive të lidhura pa konkurrencën normale të tenderëve.
Në versionin e Ahmetajt, Delvina është një nga objektivat kryesore të kësaj skeme.
Ai pretendoi se prej rreth nëntë apo dhjetë muajsh po punohet për kalimin e aseteve të gazit të Delvinës drejt një strukture ku do të përfshihej Yeffet. Ahmetaj e përshkroi operacionin jo si një investim normal privat, por si tentativë për marrjen e një pasurie strategjike shtetërore përmes të njëjtit mekanizëm që ai thotë se është eksperimentuar me KAYO-n.
Por pjesa që e ngriti temperaturën e intervistës erdhi në episodin e dytë të audios.
Sipas Ahmetajt, në bisedë Yeffet shpjegon se do të ekzistojë një “kompani shtetërore mburojë”, ndërsa përmendet edhe ngritja e një strukture në Shtetet e Bashkuara. Ahmetaj citoi nga audioja formulimin se synimi ishte krijimi i një trusti amerikan për “t’i mbyllim gojën ambasadës amerikane”. Ish-zëvendëskryeministri e interpretoi këtë si përpjekje për t’i dhënë operacionit një fasadë amerikane dhe për të shmangur pikëpyetjet ndaj mënyrës së funksionimit të tij.
Në të njëjtën frymë, Ahmetaj pretendoi se interesi nuk përfundonte te Delvina. Sipas tij, në bisedë hyn edhe TEC-i i Vlorës, çka e çoi ish-zëvendëskryeministrin të fliste për një skemë shumë më të gjerë të kontrollit të aseteve strategjike shqiptare.
Pastaj intervista kaloi nga energjia te një fushë shumë më e ndjeshme: armët.
Duke komentuar një tjetër segment të përgjimit, Ahmetaj tha se materiali, sipas tij, fliste për një operacion ndërkombëtar armësh që nuk kishte lidhje me bashkëpunimin zyrtar të Shqipërisë me Ukrainën apo me mekanizmat e NATO-s. Pretendimi i tij ishte se bëhej fjalë për armë që vinin nga vende afrikane, paketoheshin ose përpunoheshin në Shqipëri dhe më pas dërgoheshin drejt vendeve apo zonave të konfliktit.
Ahmetaj e lidhi këtë aktivitet sërish me Ron Yeffet dhe me kompanitë e industrisë së mbrojtjes, duke kërkuar që institucionet shqiptare të sqarojnë origjinën e armëve, destinacionin e tyre dhe bazën ligjore të operacioneve. Akuza është jashtëzakonisht e rëndë dhe, në këtë fazë, duhet trajtuar si pretendim i Ahmetajt i mbështetur prej tij te audiot që transmetoi, jo si një fakt penal i provuar nga një hetim gjyqësor.
Por fragmenti më eksploziv i gjithë materialit erdhi në fund.
Në një nga pjesët e transmetuara, personi që Ahmetaj identifikon si Ron Yeffet dëgjohet duke thënë se qeveria shqiptare i kishte angazhuar për “të gjitha gjërat e këqija” që duheshin bërë. Ahmetaj e lidhi menjëherë këtë fjali me atë që kishte përshkruar më parë: shmangien e tenderëve, strukturat KAYO, pasuritë publike dhe operacionet e armëve.
Pikërisht këtu për Ahmetajn bashkohen fijet e historisë. Ron Yeffet nuk paraqitet prej tij thjesht si ortak i një kompanie private. Ish-zëvendëskryeministri e paraqet atë si një ndërmjetës që ka hyrë në disa prej zonave më strategjike të shtetit shqiptar dhe që gëzon, sipas tij, një raport të privilegjuar me Edi Ramën.
Ahmetaj solli në vëmendje edhe TIMAK-un. Ai tha se Yeffet zotëron 49 për qind të kompanisë TIMAK, ndërsa TIMAK zotëron 80 për qind të TIMAK Defense dhe KAYO 20 për qind. Pikërisht këtë raport ai e përdori si shembull të tezës së tij se shteti vendos një pjesë minimale të kapitalit apo strukturës publike, ndërsa subjekti privat merr kontrollin real të sipërmarrjes.
Në intervistë Ahmetaj shkoi edhe më tej, duke pretenduar se TIMAK Defense ka përfituar miliarda lekë paradhënie nga buxheti pa investim proporcional nga kapitali i vet. Ai e përshkroi këtë si një sistem që, në vend që të prodhojë konkurrencë, e vendos paranë publike drejtpërdrejt në dispozicion të një rrjeti kompanish të lidhura me KAYO-n.
Dhe sipas Ahmetajt, kjo nuk është pika e fundit e skemës. Ai paralajmëroi se “koncepti KAYO” po synohet të kopjohet edhe në sektorë të tjerë të ekonomisë dhe shërbimeve publike.
Kështu, intervista e 7 shtatorit nuk ishte vetëm një tjetër seri akuzash të ish-zëvendëskryeministrit ndaj Edi Ramës. Për herë të parë në këtë seri intervistash, Ahmetaj vendosi përballë publikut regjistrime audio dhe i përdori ato për të ndërtuar tezën e tij mbi një sistem ku pasuritë shtetërore, kontratat pa tender dhe industria e mbrojtjes takohen te i njëjti model biznesi dhe te i njëjti personazh: Ron Yeffet. Syri TV i publikoi të gjashtë segmentet e përgjimeve së bashku pas intervistës.
Ka edhe një element që e bën historinë potencialisht më të madhe. Ahmetaj tha se audiot e 7 shtatorit nuk janë i gjithë materiali që posedon. Ai pretendoi se ekziston edhe një interceptim tjetër, rreth tre orë, i realizuar në Monako, ku sipas tij Edi Rama, të cilin vazhdimisht e quan “kreu i organizatës”, është personazh qendror. Atë material Ahmetaj nuk e publikoi në intervistën e mbrëmshme.
Prandaj çështja që mbetet pas “Çim Peka Live” është shumë më e thjeshtë se retorika politike: a janë autentike dhe të plota këto regjistrime, kush janë personat që flasin në to dhe a provojnë ato se marrëdhënia mes shtetit shqiptar dhe rrjetit të kompanive ku shfaqet Ron Yeffet ka kapërcyer kufirin nga biznesi drejt favorizimit të paligjshëm?
Kjo është pikërisht ajo që tani duhet të verifikohet institucionalisht.