Kryeparlamentarja Haxhiu: Do të bëjë gjithçka që mundem që Kosova të mos shkohjë në zgjedhje të reja

Wednesday, 25 March 2026 18:30

• Written by Mexhis

Kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Albulena Haxhiu ka thënë se do të bëjë gjithçka që është e mundur që të mos shkohet në zgjedhje të reja parlamentare, duke shtuar se nuk është koha që të bëhen lojëra politike dhe të mbahen inate, transmeton Anadolu.

Haxhiu deklaroi sot se është e rëndësishme të pritet aktgjykimi i Gjykatës Kushtetuese lidhur me dekretin e presidentes Vjosa Osmani e cila shpërndau Kuvendin këtë muaj.

Data 31 mars është kohë e fundit kur pritet që Gjykata ta bëjë publik vendimin.

"Kurdo që ky vendim të del natyrisht që është e rëndësishme që ta shohim atë, ta kuptojmë atë dhe pastaj të veprojmë në përputhje me përgjegjësitë. Unë, si kryetare e Kuvendit do të bëjë gjithçka çka është në dorën time dhe në përgjegjësitë e mia si kryetare e Kuvendit që vendi të mos shkojë në zgjedhje të jashtëzakonshme", ka thënë Haxhiu.

Sipas saj, është jashtëzakonisht e rëndësishme që të gjendet një rrugë e përbashkët, të përfarohen qëndrimet dhe të gjendet konsensus në raport me zgjedhjen e presidentit.

"Sa i kam parë qëndrimet, edhe të VV-së edhe të shpalosura gjatë kësaj kohe me ftesat që kryeministri Kurti i ka bërë edhe kryetarëve të partive opozitare është një shprehje e interesit, është një shprehje e vullnetit prandaj është e rëndësishme që ky vullnet të ekzistojë nga të gjitha palët. Është e rëndësishme se kemi shumë punë për të bërë", tha Haxhiu duke shtuar:

"Nuk mendoj që është koha që të bëhen lojëra politike apo të kemi inate me njëri-tjetrin prandaj, uroj që sapo të dalë vendimi i gjykatës që ta shohim... se ne nuk mund ta dimë se cili do të jetë vendimi i gjykatës, por, është e rëndësishme që ta kemi të qartë rrugën përpara".

Gjykata Kushtetuese ka vendosur masë të përkohshme deri më 31 mars ndaj dekretit të presidentes Vjosa Osmani për shpërndarjen e Kuvendit të Kosovës. Kushtetuesja tha se vendimi ia ndalon çdo veprim presidentes Osmani në lidhje me dekretin e 6 marsit si dhe ia ndalon çdo veprim Kuvendit të Kosovës derisa masa e përkohshme është në fuqi.

Kriza politike në Kosovë rrodhi nga dështimi i zgjedhjes së presidentit të ri brenda afateve të përcaktuara, pas mungesës së një emri konsensual mes partisë në pushtet dhe opozitës.

Arrestohen katër shqiptarë në Serbi, publikuan pamje me bluzat “Shqipëri Etnike”

Wednesday, 25 March 2026 00:48

• Written by Mexhis

Policia serbe arrestoi sot katër shtetas të Republikës së Shqipërisë, pasi kishin shpalosur bluza me motive kombëtare, në territorin e Serbisë.

Sipas mediave serbe, të arrestuarit janë A.S. (1989), E.V. (1984), E.G. (1978) dhe A.C. (2005), me arsyetimin se kanë kryer veprën penale të nxitjes së urrejtjes dhe intolerancës kombëtare, racore dhe fetare.

Sipas raportimeve, i arrestuari A.S., sot kishte postuar një video në llogarinë e tij në Facebook, ku shfaqet në një veturë të tipit Audi në shoqërinë e të dyshuarve të tjerë, duke ngarë në një autostradë përmes Serbisë, duke shfaqur simbolet e Shqipërisë Etnike.

Të dyshuarve u është urdhëruar paraburgimi deri në 48 orë, pas së cilës ata do të dërgohen në Prokurorinë e Lartë Publike në Beograd me një kallëzim penal.

ANALIZA/ Kosova përballë një prove politike: kompromis apo krizë e re?

Wednesday, 25 March 2026 00:43

• Written by Mexhis

Kosova duket se po rrëshqet sërish drejt zgjedhjeve të parakohshme – jo si rezultat i një domosdoshmërie demokratike, por si pasojë e një dështimi të vazhdueshëm politik për të ndërtuar konsensus dhe për të funksionalizuar institucionet.

Edhe pse procesi mbetet teknikisht i pezulluar nga Gjykata Kushtetuese, sinjalet politike janë të qarta: vendi po hyn në një tjetër cikël zgjedhor që rrezikon të prodhojë të njëjtin rezultat – bllokadë.

Analistët paralajmërojnë se, pavarësisht vendimit përfundimtar të Gjykatës Kushtetuese lidhur me dekretin e presidentes Vjosa Osmani për shpërndarjen e Kuvendit, zgjedhjet e reja janë pothuajse të pashmangshme.

“Të gjitha indikacionet tregojnë që, pas përfundimit të afateve kushtetuese – cilatdo qofshin ato – Kosovën e pret një proces i ri zgjedhor”, thotë analisti Artan Muhaxhiri.

Gjykata Kushtetuese e Kosovës ka vendosur masë të përkohshme deri më 31 mars, duke pezulluar efektet e dekretit të presidentes.

Kjo nënkupton që, deri atëherë, nuk mund të shpallet data e zgjedhjeve të reja, por as të vazhdohet seanca për zgjedhjen e presidentit, e nisur më 5 mars.

Kërkesa për vlerësim të kushtetutshmërisë së dekretit të Osmanit u dorëzua nga Lëvizja Vetëvendosje e kryeministrit Albin Kurti, me argumentin se procesi për zgjedhjen e presidentit ka një afat 60-ditor për t’u përmbyllur.

Një rrugë e trasuar drejt zgjedhjeve

Sipas Donika Eminit, nga Grupi Këshillues për Politikat e Ballkanit në Evropë – BiEPAG, edhe nëse Gjykata vendos në favor të interpretimit të afatit 60-ditor, realiteti politik mbetet i pandryshuar: mungesa e konsensusit e ka bërë zgjedhjen e presidentit pothuajse të pamundur.

“Aktualisht, nuk ka asnjë sinjal për konsensus ndërmjet partive politike për zgjedhjen e presidentit”, thekson ajo për Radion Evropa e Lirë.

Mandati i Osmanit skadon në më pak se dy javë.

Zgjedhja e presidentit në Kosovë bëhet nga Kuvendi dhe kërkon shumicë të kualifikuar votash – gjë që e bën procesin të varur nga kompromisi ndërpartiak. Në rast të dështimit, vendi shkon në zgjedhje.

Disa parti politike po e trajtojnë tashmë skenarin e zgjedhjeve si të kryer.

Kryeministri Albin Kurti shprehet skeptik se zgjedhjet do të sjellin ndryshim real, duke paralajmëruar një “vazhdim të agonisë legjislative dhe institucionale”.

Në anën tjetër, opozita e sheh përgjegjësinë pikërisht te pushteti.

Sipas kryetarit të Partisë Demokratike të Kosovës, Bedri Hamza, mungesa e vullnetit nga shumica parlamentare, po e shtyn vendin drejt zgjedhjeve, në një kohë kur, sipas tij, “Kosova ka nevojë për stabilitet, përgjegjësi dhe zhvillim”.

Gjatë një paraqitje në televizionin Klan Kosova, ditë më parë, kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Lumir Abdixhiku, tha se partitë politike kanë nisur “ngërçin e ri institucional”.

“Në rrethanat e tanishme, të sigurta janë zgjedhjet e reja. Të sigurta”, tha ai.

E, më pesimist u shpreh Ardian Gjini i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, i cili paralajmëroi mundësinë e dy palë zgjedhjeve brenda vitit, nëse edhe pas zgjedhjeve të reja nuk arrihet marrëveshje për presidentin.

“Ushtruesi i detyrës mund të qëndrojë vetëm gjashtë muaj, që nënkupton afatin deri më 5 tetor. Nëse deri atëherë nuk kemi as president dhe as qeveri, vendi nuk do të ketë zgjidhje tjetër përveçse të shkojë në zgjedhje”, theksoi Gjini për mediat në Kosovë.

Në këto rrethana, pyetja thelbësore që mbetet, është: çfarë kuptimi kanë zgjedhjet?

Zgjedhje pa ndryshim?

Sipas Eminit, përvoja e viteve të fundit tregon se ciklet e përsëritura zgjedhore nuk kanë sjellë ndryshim substancial në funksionimin e skenës politike.

Edhe zgjedhjet e fundit – të mbajtura më 28 dhjetor, rreth 10 muaj pas zgjedhjeve të 9 shkurtit 2025 – konfirmuan dominimin e Lëvizjes Vetëvendosje, pa garantuar një kapacitet real për konsensus institucional.

“Zgjedhjet e reja ka shumë gjasa të japin rezultate të ngjashme me ato të mëparshmet. Mund të ketë vetëm lëvizje të vogla në përqindjen që mund të fitojnë partitë politike”, thotë ajo.

Një faktor potencialisht i ri mund të jetë rikthimi eventual i Vjosa Osmanit në skenën partiake, por edhe kjo, sipas Eminit, do të sillte një rikonfigurim të pjesshëm, e jo transformim thelbësor të skenës politike.

Sipas saj, problemi nuk qëndron te vota, por te mungesa e kulturës së kompromisit.

“Nëse situata vazhdon në këtë drejtim, hapësira ku qytetarët përfitojnë nga sistemi politik, mbetet shumë e kufizuar. Kjo mbetet ndoshta pasoja më shqetësuese e gjithë krizës aktuale”, thotë Emini.

Rreziku i një cikli të pafund krizash

Të dy analistët paralajmërojnë se Kosova po hyn në një rreth vicioz, ku zgjedhjet nuk zgjidhin krizën, por e riciklojnë atë.

Muhaxhiri vlerëson se, në teori, do të ishte logjike një rënie e mbështetjes për Lëvizjen Vetëvendosje, për shkak të mungesës së bashkëpunimit politik, por përvoja e fundit tregon të kundërtën.

“Nuk pres ndryshim të madh. Kështu u mendua edhe vitin e kaluar – dhe ja ku jemi sot”, thotë ai për Radion Evropa e Lirë.

Sipas tij, ndryshimi i vetëm real do të vinte nga një reagim ndëshkues i elektoratit – një “votim transformues” që do t’i jepte fund “çoroditjes politike”.

“Përndryshe, rrethi vicioz do të vazhdojë patrazueshëm”, thotë ai.

Pasojat nuk janë vetëm të brendshme.

Një krizë e vazhdueshme institucionale, paralajmëron Muhaxhiri, rrezikon ta largojë Kosovën edhe nga agjendat integruese të Bashkimit Evropian dhe t’i demotivojë aleatët ndërkombëtarë.

“Zmbrapsja nga projektet evropiane e zvogëlon rëndësinë gjeopolitike të Kosovës dhe e nxjerr atë nga radari i bashkëpunimit”, thekson ai.

Çfarë do të duhej të bënin partitë politike?

“Në një skenar ideal, zgjedhjet e reja do të duhej të shmangeshin”, thotë Emini, duke theksuar se ende ekziston një dritare për kompromis, por vetëm nëse ka angazhim serioz për tejkalimin e ngërçit.

E, nëse vendi shkon në zgjedhje, ato do të kenë kuptim vetëm nëse shoqërohen me një ndryshim të qasjes politike, sipas saj.

“Partitë duhet të hyjnë në procesin zgjedhor me një qëllim të qartë: të punojnë për interesin afatgjatë të vendit, jo për dominim politik apo përfitime të ngushta. Kjo nënkupton gatishmëri për dialog, negociata mbi baza programore dhe fokus në nevojat reale të qytetarëve”, thotë Emini.

Në të njëjtën linjë skeptike është edhe analisti Artan Muhaxhiri, i cili nuk pret ndryshim të qasjes nga Lëvizja Vetëvendosje, por as një alternativë të qartë nga opozita.

Sipas tij, as PDK-ja, LDK-ja dhe AAK-ja nuk kanë dëshmuar deri më tani se posedojnë një strategji bindëse për ta sfiduar dominimin politik të Vetëvendosjes.

“Nëse partitë opozitare arrijnë të rrisin mbështetjen dhe të sigurojnë shumicën prej 61 deputetësh, atëherë përgjegjësia minimale politike do të ishte harmonizimi i qëndrimeve dhe bashkëqeverisja në përputhje me fuqinë elektorale”, thekson Muhaxhiri, ndonëse nuk beson se një skenar i tillë është i arritshëm.

Sipas tij, ndalja e ciklit të krizave të njëpasnjëshme institucionale mbetet alternativa e vetme racionale – dhe një detyrim i drejtpërdrejtë për klasën politike.

“Në të kundërtën, çdo opsion tjetër përbën investim në gërryerjen e shtetit dhe përshpejtim të rrugës drejt pashtetësisë”, përfundon ai.

Sot 27 vite nga ndërhyrja e NATO-s në Serbi, Kurti: U ndal gjenocidi dhe iu hap rrugë lirisë së Kosovës

Tuesday, 24 March 2026 21:40

• Written by Mexhis

Kryeministri i Kosovo, Albin Kurti, ka përkujtuar 27-vjetorin e nisjes së bombardimeve të NATO mbi Serbinë, duke e cilësuar ndërhyrjen si vendimtare për ndalimin e gjenocidit dhe spastrimit etnik ndaj shqiptarëve në Kosovë.

Kurti rikujtoi se më 24 mars 1999, forcat ajrore të NATO-s, të udhëhequra nga SHBA, nisën Operacionin “Forca Aleate”, duke goditur objektiva ushtarake dhe policore të regjimit serb të udhëhequr nga Slobodan Milloshevici.

Ai theksoi se ndërhyrja erdhi pas dështimit të përpjekjeve diplomatike për të ndalur dhunën ndaj civilëve shqiptarë, ndërsa citoi deklaratën e presidentit amerikan të asaj kohe, Bill Clinton, i cili kishte paralajmëruar se nëse nuk do të kishte paqe, NATO do të ndërhynte ushtarakisht.

Sipas Kurtit, pavarësisht bombardimeve, regjimi i Beogradit vazhdoi për gati tre muaj luftën, ndërsa forcat e NATO-s bombarduan për 78 ditë, deri në nënshkrimin e Marrëveshjes së Kumanovës më 10 qershor 1999, e cila i dha fund luftës.

REAGIMI

Sot janë bërë 27 vite nga dita e parë e fushatës së bombardimeve të NATO-s mbi Jugosllavi, e cila e ndaloi gjenocidin dhe spastrimin etnik që shteti pushtues i Serbisë po e kryente ndaj shqiptarëve vendas në Kosovë. Më 24 mars 1999, forcat ajrore të Organizatës së Traktatit të Atlantikut të Veriut (NATO), të prira nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, nisën Operacionin Forca Aleate, duke i bombarduar nga ajri forcat ushtarake dhe policore të Jugosllavisë dhe infrastrukturën e tyre. Kjo fushatë erdhi më shumë se një vit pas fillimit të luftës në Kosovë dhe një ditë pasi u bë e qartë përfundimisht, që Serbia e drejtuar nga Kasapi i Ballkanit, Sllobodan Millosheviqi, nuk do të pranonte asnjë ultimatum për të ndaluar operacionet ushtarake dhe policore në Kosovë kundër popullsisë civile dhe për të tërhqeur forcat nga Kosova dhe se nuk do të pranonte asgjë nga ofertat diplomatike për zgjidhje politike të çështjes së Kosovës.

Ashtu siç edhe deklaroi në mbrëmjen e 24 marsit, Presidenti Bill Clinton: “Gjatë muajve të fundit kemi bërë gjithçka që kemi mundur për ta zgjidhur këtë çështje në mënyrë paqësore. Sekretarja Albright ka punuar pa ndërprerë për të negociuar një marrëveshje. Zotëri Millosheviq ka refuzuar. Të dielën e dërgova ambasadorin Holbrooke në Serbi, për t’ia qartësuar në emër të Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve tanë të NATO-s, se duhet të respektojë zotimet e tij dhe të ndalë shtypjen, ose të përballet me veprime ushtarake. Por, ai sërish refuzoi. Sot, ne dhe 18 aleatët tanë të NATO-s, kemi rëmë dakord ta bëjmë atë që kemi thënë më parë se do ta bëjmë, atë që duhet ta bëjmë për ta rikthyer paqen. Misioni ynë është i qartë: të tregojmë seriozitetin e qëllimit të NATO-s, në mënyrë që udhëheqësit serbë ta kuptojnë domosdoshmërinë e ndryshimit të kursit të tyre të veprimit, ta parandalojmë një ofensivë edhe më të përgjakshme kundër civilëve të pafajshëm në Kosovë dhe nëse është e nevojshme, ta dëmtojmë seriozisht aftësinë ushtarake të Serbisë për ta dëmtuar popullin e Kosovës. Me pak fjalë, nëse Presidenti Millosheviq nuk bën paqe, ne do t’ia kufizojmë aftësitë për të bërë luftë.”

Përtej pritjeve dhe parashikimeve, Jugosllavia e Serbisë së Millosheviqit nuk u dorëzua edhe për gati tre muaj. Kështu, 19 shtete anëtare të NATO-s e bombarduan Jugosllavinë për 78 ditë dhe netë, deri më 10 qershor kur Marrëveshja Teknike Ushtarake e nënshkruar në Kumanovë, i dha fund luftës në Kosovë.

Fatkeqësisht, pikërisht gjatë atyre ditëve, Serbia i intensifikoi veprimet në terren për ta realizuar planin “Patkoi” për spastrimin etnik të Kosovës nga shqiptarët, duke dëbuar mbi 860 mijë shqiptarë nga Kosova dhe zhvendosur rreth gjysmë milioni të tjerë brenda saj. Vetëm gjatë muajit prill të vitit 1999, shteti i Serbisë, përmes forcave të armatosura policore dhe ushtarake, vrau mbi 4000 civilë shqiptarë. Shumë prej tyre ishin viktima të masakrave të ekzekutuara gjithandej Kosovës, kurse jo pak prej tyre ende janë të zhdukur.

Tragjedia e popullit të Kosovës e shtrirë ndër dekada por e kulmuar në luftën e viteve 1998 dhe 1999, e sensiblizoi botën demokratike perëndimore dhe e vuri në lëvizje aleancën më të madhe ushtarake në histori, NATO-n, për të ndërhyrë ushtarakisht me qëllim të ndalimit të gjenocidit, spastrimit etnik dhe krimeve të tjera shtetërore të Serbisë ndaj shqiptarëve në Kosovë. Duke e pasuar luftën e armatosur të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, fushata bombarduese e NATO-s mbi Jugosllavi dhe hyrja e trupave të saj pastaj në Kosovë në qershor të vitit 1999, e solli lirinë e Kosovës. Kjo i hapi rrugë ndërtimit të demokracisë dhe shtetndërtimit të Republikës së Kosovës.

Andaj ne e kujtojmë me mirënjohje ndihmën e jashtëzakonshme të të gjitha vendeve të NATO-s dhe nderojmë veçanërisht rolin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në rrugën e popullit të Kosovës për liri me demokraci dhe shtetndërtim me integrim.