Lidhje


DW shpjegon: Lufta në Iran - Pse Rusia nuk po i vjen në ndihmë Teheranit?

 

Regjimi iranian, i përballur me presion të madh dhe me shumë pak aleatë ndërkombëtarë, ka qenë duke llogaritur në mbështetjen e Moskës përballë sulmeve të vazhdueshme amerikane dhe izraelite. Megjithatë, deri tani, Teherani duket se është zhgënjyer thellësisht.

 

Vetëm disa orë pasi bombat izraelite dhe amerikane nisën të godasin Teheranin të shtunën, Rusia reagoi me një deklaratë të drejtpërdrejtë. Përfaqësuesi i përhershëm i Rusisë në OKB, Vassily Nebenzia, e quajti sulmin një “akt të paprovokuar agresioni të armatosur kundër një shteti sovran dhe të pavarur anëtar të Kombeve të Bashkuara”.

 

Moska është një nga aleatët e paktë, por më të qëndrueshëm të Teheranit, dhe një kolaps i mundshëm i regjimit iranian mund të përbënte një goditje për interesat gjeopolitike dhe ekonomike të Rusisë. Megjithatë, lind pyetja: pse Moska nuk po i vjen në ndihmë Iranit?

 

Partneriteti Rusi–Iran

 

Moska dhe Teherani kanë bashkëpunuar në disa projekte ekonomike të rëndësishme për Rusinë, thotë Nikita Smagin, ekspert i pavarur për Rusinë dhe Lindjen e Mesme me bazë në Azerbajxhan, në një intervistë për DW.

 

Një prej tyre është korridori i transportit Veri–Jug, veçanërisht pasi Rusia u shkëput nga rrugët e saj tradicionale të tranzitit pas nisjes së pushtimit të plotë të Ukrainës në shkurt 2022.

 

Rusia, India dhe Irani nënshkruan marrëveshjen për këtë rrjet multimodal prej 7,200 kilometrash në vitin 2000, i cili parashikohet të kalojë edhe përmes Azerbajxhanit. Sipas qendrës kërkimore Gulf Research Center me bazë në Arabinë Saudite, rreth 75% e projektit është përfunduar.

 

Irani ka qenë gjithashtu i rëndësishëm për Rusinë në aspektin ushtarak, veçanërisht duke furnizuar që nga viti 2023 dronët e tipit Shahed. Këta dronë kanë ndryshuar ndjeshëm dinamikën e luftës në Ukrainë, thotë Julian Waller, analist kërkimor në programin e studimeve për Rusinë në think-tankun amerikan Center for Naval Analyses (CNA).

 

“Irani ka qenë i dobishëm për përpjekjen ushtarake ruse, edhe pse prodhimi i dronëve tani është kryesisht lokalizuar në Rusi, e cila ka përmirësuar dizajnin e tyre”, tha Waller për DW.

 

Raportohet gjithashtu se Rusia ka ndarë informacione të inteligjencës me Iranin dhe ka dërguar raketa dhe municione në Teheran.

 

Megjithatë, sipas Smagin, partneriteti mes Rusisë dhe Iranit nuk bazohet në ideologji. “Politikanët rusë nuk kanë ndonjë simpati të veçantë për Iranin, por e shohin Teheranin si një partner strategjik të besueshëm, pasi të dy vendet janë nën sanksione ndërkombëtare – ndryshe nga vende si Turqia apo Egjipti, që mund të ndërpresin tregtinë me Rusinë nëse përballen me presion nga Perëndimi.”

 

Gregoire Roos, drejtor për Evropën dhe Rusinë në think-tankun londinez Chatham House, mendon se Teherani madje ka shërbyer deri diku si mentor për Moskën.

 

“Irani ka përvojë të konsiderueshme në anashkalimin e sanksioneve ndërkombëtare dhe i ka dhënë Rusisë këshilla se si t’i shmangë ato”, tha ai për DW.

 

Një llogaritje e gabuar e Iranit?

 

Megjithatë, ekspertët bien dakord se Rusia nuk ka gjasa të ndërhyjë drejtpërdrejt në luftën aktuale SHBA-Izrael kundër Iranit.

 

“Të dy vendet nuk janë aleatë në një marrëveshje mbrojtjeje të ndërsjellë”, tha Waller. Disa analistë sugjerojnë gjithashtu se Rusia mund të ketë një marrëveshje joformale mos-sulmi me Izraelin.

 

Sipas ekspertit të marrëdhënieve ndërkombëtare Mojtaba Hashemi, Teherani gjithsesi priste “mbështetje të prekshme politike dhe ushtarake” nga Moska.

 

“Kjo do të përfshinte zgjerimin e bashkëpunimit ushtarak-teknik, ndarjen e inteligjencës dhe dërgimin e një mesazhi të qartë parandalues ndaj armiqve – jo vetëm mbështetje verbale”, tha ai për DW, duke shtuar se regjimi iranian kishte bërë një llogaritje të gabuar.

 

“Rusia dhe Kina kanë probleme më të mëdha për t’u shqetësuar. Mbështetja e tyre ka qenë e njëjtë si më parë – furnizim me armë dhe mjete represioni për Republikën Islamike.”

 

Nga ana tjetër, Mohammad Ghaedi nga Universiteti George Washington beson se mungesa e mbështetjes nga Rusia nuk ka qenë një surprizë për udhëheqjen iraniane.

 

“Skepticizmi ndaj mbështetjes te Moska ka ekzistuar prej kohësh në Teheran. Siç ka thënë dikur ish-presidenti Mahmoud Ahmadinejad: ‘Rusia gjithmonë e ka tradhtuar kombin iranian’. Edhe presidenti Masoud Pezeshkian pas luftës 12-ditore në qershor 2025 deklaroi se ‘vendet që i konsideronim miq nuk na ndihmuan gjatë luftës’.”

 

Përfitimet dhe rreziqet për Moskën

 

Një luftë e zgjatur në Iran mund të ketë edhe disa përfitime për Rusinë, argumenton Gregoire Roos.

 

“Në media do të kishte më pak vëmendje për presidentin ukrainas Volodymyr Zelenskyy, sepse fokusi do të ishte te Irani dhe rreziku i përshkallëzimit.”

 

Ai shton se SHBA-ja mund ta kishte të vështirë të mbështeste një tjetër front diplomatik dhe ushtarak në të njëjtën kohë, duke bërë që prioriteti të kalonte te Lindja e Mesme.

 

Mund të ketë edhe përfitime ekonomike për Rusinë. Irani ka mbyllur në masë të madhe Ngushticën e Hormuzit, përmes së cilës kalon rreth 20% e naftës dhe gazit në botë, duke shkaktuar rritje të çmimeve.

 

“Nëse çmimet e naftës dhe gazit mbeten të larta për muaj apo edhe një vit, kjo do të ishte një përfitim i madh për Rusinë si eksportuese energjie”, tha Waller.

 

Megjithatë, rënia e mundshme e regjimit iranian do të ishte një goditje serioze për prestigjin e Rusisë si fuqi e madhe, thekson Roos.

 

“Rusia ka qenë pjesë e një grupi vendesh – përfshirë Iranin, Sirinë dhe Kinën – që synojnë të zëvendësojnë rendin botëror të drejtuar nga Perëndimi me një rend multipolar.”

 

“Por ky grup nuk është tkurrur kurrë kaq shpejt më parë, gjë që do të nënkuptonte një humbje të madhe ndikimi për Rusinë në zonën e saj të ndikimit euroaziatik.”

 

A do të vazhdojë aleanca Rusi–Iran?

 

Hashemi beson se mungesa e mbështetjes nga Rusia mund të dëmtojë marrëdhëniet mes dy vendeve.

 

“Rusia dhe Kina e kanë përdorur Iranin kryesisht si një kartë gjeopolitike në negociatat me Perëndimin. Nëse regjimi aktual dobësohet më tej, Moska ka të ngjarë të kërkojë garanci nga qeveria e ardhshme iraniane në vend që të investojë në një strukturë që po shembet.”

 

Megjithatë, sipas Ghaedi, regjimi aktual iranian do të dëshironte ende të ruante lidhje të ngushta me Moskën, duke pasur parasysh marrëdhëniet e tensionuara me Perëndimin.

 

“Teherani nuk ka gjasa të rrezikojë humbjen e këtij partneriteti, veçanërisht duke qenë se Rusia ka të drejtë vetoje në Këshillin e Sigurimit të OKB-së.”


Nëndetësja amerikane godet me torpedo anijen luftarake iraniane në Oqeanin Indian

 

Pentagoni deklaroi se Marina e SHBA-së ka fundosur një anije luftarake armike me torpedo për herë të parë që nga Lufta e Dytë Botërore. Sri Lanka kishte njoftuar më herët se kishte shpëtuar mbi 30 marinarë nga një fregatë iraniane në ujërat ndërkombëtare pranë brigjeve të saj.

 

Sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, konfirmoi se ushtria amerikane fundos një fregatë iraniane pranë brigjeve të Sri Lankës në ujëra ndërkombëtare të mërkurën në mëngjes, duke theksuar shtrirjen e kapaciteteve ushtarake të SHBA-së ndërsa Uashingtoni vijon të zgjerojë luftën kundër Iranit.

 

“Një nëndetëse amerikane fundos një anije luftarake iraniane që mendonte se ishte e sigurt në ujëra ndërkombëtare. Në vend të kësaj, ajo u fundos nga një torpedo”, u tha Hegseth gazetarëve.

 

Sri Lanka kryen operacion shpëtimi

 

Ushtria e Sri Lankës raportoi më herët se marina e saj po zhvillonte një operacion shpëtimi pasi fregata iraniane IRIS Dena kishte lëshuar një sinjal emergjence nga një pozicion rreth 40 kilometra në jug të Sri Lankës, pak jashtë ujërave territoriale të ishullit në Oqeanin Indian.

 

Zëdhënësi i Marinës së Sri Lankës, Buddhika Sampath, tha se Sri Lanka “iu përgjigj thirrjes për ndihmë sipas detyrimeve tona ndërkombëtare, pasi kjo zonë është brenda rajonit tonë të kërkim-shpëtimit”.

 

Sampath shtoi se kur anijet e Sri Lankës mbërritën në vendngjarje, anija ishte tashmë e fundosur dhe “kishte vetëm disa njolla nafte dhe gomone shpëtimi. Ne gjetëm njerëz që notonin në ujë”.

 

Fregata kishte një ekuipazh prej 180 marinarësh, nga të cilët 32 u shpëtuan nga deti dhe po trajtohen në një spital në qytetin Galle, në jug të Kolombos.

 

“Po vazhdojmë kërkimet, por ende nuk e dimë çfarë ka ndodhur me pjesën tjetër të ekuipazhit”, tha një zyrtar i mbrojtjes së Sri Lankës për AFP më herët gjatë së mërkurës. Fillimisht nuk ishte e qartë sa do të zgjaste operacioni i kërkim-shpëtimit. Më vonë policia e Sri Lankës njoftoi se ishin gjetur 87 trupa të marinarëve iranianë.

 

Fundosja e parë me torpedo që nga Lufta e Dytë Botërore

 

Autoritetet e Sri Lankës hezituan të japin detaje mbi mënyrën se si u fundos fregata dhe mohuan raportimet fillestare nga burime të paidentifikuara të ministrisë së mbrojtjes që sugjeronin përfshirjen e një nëndetëseje.

 

Hegseth e përshkroi sulmin e nëndetëses amerikane në ujëra ndërkombëtare si një “vdekje të heshtur” dhe shtoi se kjo ishte herë e parë që SHBA fundos një anije armike me torpedo që nga Lufta e Dytë Botërore.

 

“Ashtu si në atë luftë”, tha ai, “ne po luftojmë për të fituar”.

 

IRIS Dena është një fregatë e lehtë e prodhuar në Iran, e përdorur nga marina iraniane për patrullime në ujëra të thella. Ajo është e pajisur me raketa tokë-ajër, raketa kundër anijeve dhe torpedo, si dhe mund të mbajë një helikopter./DW


AFP: Turqia nuk ishte shënjestër e raketës iraniane, ishte Qipro

 

Turqia “nuk ishte shënjestër” e një rakete të lëshuar nga Irani, që shkonte drejt hapësirës ajrore turke, e cila u shkatërrua nga sistemet e mbrojtjes ajrore të NATO-s, tha një zyrtar turk për agjencinë e lajmeve AFP të mërkurën.

 

“Ne besojmë se synonte një bazë në Qipron Greke, por doli nga drejtimi”, tha zyrtari turk.

 

Raketa iraniane u shkatërrua në ajër nga forcat mbrojtëse të NATO-s teksa u pikas mbi hapësirën ajrore të Turqisë.

 

Ankaraja zyrtare u shpreh se rezervon të drejtën të përgjigjet ndaj veprimeve kërcënuese ndaj vendit.


Rusia frenon projektin bërthamor të Iranit: Rosatom pezullon punimet pas bombardimeve

 

Korporata shtetërore bërthamore e Rusisë, Rosatom, ka ndaluar punimet e ndërtimit në njësitë e reja të termocentralit bërthamor të Iranit në qytetin portual të Bushehrit për shkak të sulmit ajror amerikano-izraelit ndaj Iranit, tha të martën shefi i saj Alexei Likhachev.

 

Likhachev kishte paralajmëruar më parë për kërcënimin që paraqesin sulmet pranë objekteve bërthamore iraniane dhe tha se shpërthimet mund të dëgjoheshin “vetëm kilometra larg” nga centrali, megjithëse vetë objekti nuk ishte në shënjestër.

 

Puna është ndalur në vendet e ndërtimit të njësisë së dytë dhe të tretë të centralit, u tha ai gazetarëve.

 

“Është e vështirë të parashikohet rrjedha e mëtejshme e ngjarjeve, duke pasur parasysh operacionet ushtarake në vazhdim kundër Iranit, por njerëzit tanë do të qëndrojnë atje gjithsesi dhe ky objekt do të jetë ndër prioritetet tona”, tha ai.

 

Likhachev tha se nuk kishte komunikim telefonik ose elektronik me udhëheqjen e industrisë bërthamore iraniane, por kontakti me kolegët në vendin e ndërtimit mbeti.

 

Rreth 639 personel rus mbeten në Iran dhe disa që ishin tashmë në kryeqytetin Teheran po largohen, tha Likhachev. Gati 100 punëtorë dhe familjet e tyre u evakuuan të shtunën, kur filluan sulmet amerikane dhe izraelite ndaj Iranit, dhe Likhachev tha se evakuimet e stafit do të vazhdonin gjatë pushimeve të sulmeve ajrore.


Kolaps i kontrolluar” në Teheran? Pse SHBA & Izraeli po godasin Gardën, por jo ushtrinë iraniane?

 

Ndërsa raketat amerikane dhe izraelite vijojnë të godasin bazat e Gardws Revolucionare tw Iranit dhe milicisë Basij, një qetësi e pazakontë mbizotëron në kampet e ushtrisë së rregullt iraniane, e njohur si Artesh. Analistët e sigurisë e interpretojnë këtë si pjesë të një strategjie të qëllimshme të Uashingtonit për një “kolaps të kontrolluar” të strukturës së pushtetit në Teheran.

 

Sipas vlerësimeve, sulmet nuk janë të rastësishme, por ndjekin një logjikë të qartë ndarjeje: në shënjestër janë “pretorianët” e regjimit teokratik – IRGC dhe Basij – ndërsa ushtria e rregullt është lënë pothuajse jashtë goditjeve direkte. Qëllimi i mundshëm është dobësimi i shtyllave ideologjike dhe represive të regjimit, duke shmangur një përplasje të drejtpërdrejtë me strukturën tradicionale ushtarake të vendit.

 

Për të kuptuar këtë qasje, ekspertët kthehen te Revolucioni Islamik i Iranit. Pas rrëzimit të Shahut, Ruhollah Khomeini krijoi Gardën Revolucionare si një forcë paralele ndaj Artesh-it, nga frika se ushtria e trajnuar nga Perëndimi mund të organizonte grusht shteti. Kjo “strukturë e dyfishtë” institucionalizoi rivalitetin mes dy forcave.

 

Sipas Kushtetutës së Republikës Islamike, ushtria është përgjegjëse për mbrojtjen e integritetit territorial, ndërsa IRGC ka për mision ruajtjen e Revolucionit dhe arritjeve të tij. Me kalimin e viteve, Garda Revolucionare u shndërrua në një “shtet brenda shtetit”, duke kontrolluar programin e raketave, operacionet jashtë vendit dhe sektorë kyç të ekonomisë.


Sot, kjo ndarje historike shihet si “thembrë e Akilit” e regjimit – një dobësi që SHBA dhe Izraeli duket se po përpiqen ta shfrytëzojnë.

 

Tre shtyllat në shënjestër

 

Sulmet e fundit janë përqendruar në tre objektiva kryesore:

 

Garda Revolucionare (IRGC) – Me rreth 190 mijë trupa aktive, ajo kontrollon arsenalin e dronëve dhe raketave të Iranit si dhe rrjetin e aleatëve rajonalë, përfshirë Hezbollah. Goditjet kanë synuar bazat detare, komandën dhe burimet financiare të saj, me synimin për të paralizuar aftësinë operacionale dhe mbështetjen për grupet përfaqësuese.

 

Basij – Milicia paramilitare me rreth 600 mijë anëtarë të gatshëm për mobilizim, konsiderohet krahu kryesor i represionit të brendshëm. E themeluar në vitin 1979 nga Khomeini, ajo ka luajtur rol kyç në shtypjen e protestave dhe në mobilizimet gjatë luftës Iran-Irak.

 

Strukturat e sigurisë dhe policore – të cilat mbështesin kontrollin e brendshëm dhe stabilitetin e regjimit.

 

Në kontrast, Artesh nuk është përfshirë drejtpërdrejt në përballje madhore, çka ka nxitur spekulime se Uashingtoni mund të shpresojë në një “distancim” të saj nga regjimi i Ajatollahut në rast të përshkallëzimit të mëtejshëm.

XS
SM
MD
LG