Lidhje


Macron nga Athina paralajmëron Ankaranë: “Nëse Turqia kërcënon Greqinë, Franca do të jetë aty!”

 

Dita e dytë e vizitës së presidentit francez Emmanuel Macron në Athinë u shndërrua në një demonstrim të fortë force dhe një mesazh të drejtpërdrejtë politik për rajonin, teksa së bashku me kryeministrin grek Kyriakos Mitsotakis vizituan në portin e Pireut fregatën moderne “Kimon”, një nga simbolet më të rëndësishme të bashkëpunimit strategjik mes Greqisë dhe Francës.

 

Nën tingujt e himneve kombëtare dhe me fluturimin ceremonial të avionëve luftarakë Rafale mbi zonë, dy liderët inspektuan nga afër fregatën “Kimon”, pjesë e klasës së avancuar Belharra (FDI HN), e ndërtuar nga kompania franceze Naval Group për marinën greke.

 

“Kimon” është pjesë e paketës së madhe të armatimit që Athina ka blerë nga Parisi, me Greqinë që ka porositur disa fregata të këtij lloji për forcimin e flotës së saj detare dhe balancimin strategjik në Mesdheun Lindor.

 

Macron dhe Mitsotakis vizituan qendrën operative, sallën e planifikimit dhe urën komanduese të fregatës, duke vënë në pah jo vetëm dimensionin simbolik, por edhe rëndësinë praktike të aleancës ushtarake mes dy vendeve.

 

Por vëmendjen më të madhe e mori mesazhi i fortë politik i presidentit francez për sigurinë greke dhe tensionet në rajon.

 

Sipas mediave greke, Macron ishte shumë më i drejtpërdrejtë në deklaratën e tij, duke theksuar:

 

“Nëse Turqia do të kërcënonte Greqinë, ne do të ishim aty. Do të ishim të pranishëm.”

 

Një formulim që në Athinë u interpretua si një paralajmërim i qartë për Ankaranë dhe një riafirmim i klauzolës së mbrojtjes reciproke mes Francës dhe Greqisë.

 

Presidenti francez shtoi gjithashtu se nuk ka “asnjë hapësirë për dyshim” sa i përket mbështetjes franceze ndaj Greqisë përballë çdo kërcënimi ndaj sovranitetit të saj, duke kujtuar edhe tensionet e mëdha të vitit 2020 në Egje dhe Mesdheun Lindor, kur Parisi mbështeti hapur Athinën përballë presionit turk.

 

Vizita në fregatën “Kimon” konsiderohet si preludi i rinovimit të marrëveshjes strategjike Francë-Greqi, e nënshkruar fillimisht në vitin 2021 dhe tashmë e zgjatur për një tjetër periudhë pesëvjeçare, me mundësi rinovimi automatik.

 

Marrëveshja nuk kufizohet vetëm në mbrojtje, por përfshin edhe ekonomi, teknologji, energji, mjedis dhe menaxhimin e krizave, duke e kthyer partneritetin Athinë-Paris në një nga boshtet më të forta të sigurisë në Mesdhe.

 

Autoritetet sqarojnë se nuk bëhet fjalë për një program të ri masiv armatimesh si blerje të reja fregatash apo avionësh, por për thellim të bashkëpunimit industrial ushtarak, modernizim sistemesh raketore dhe përfshirje më të madhe të industrisë greke në zinxhirin strategjik të mbrojtjes franceze.

 

Në praktikë, vizita e Macron në Pire ishte shumë më tepër se një ceremoni detare: ishte një sinjal i drejtpërdrejtë gjeopolitik për të gjithë Mesdheun dhe një mesazh i qartë se Parisi nuk ka ndërmend të lërë Athinën vetëm përballë Ankarasë.


Sanchez dënon sulmin kundër Trump: Dhuna nuk është kurrë përgjigjia

 

Kryeministri spanjoll, Pedro Sanchez është ndër liderët botërorë që ka reaguar pas të shtënave gjatë darkës së Shoqatës së Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë. Sanchez përmes një postimi në “X” ka dënuar sulmin ndaj presidentit amerikan, Donald Trump.

 

Ai shtoi se dhuna nuk është kurrë përgjigjia. Sanchez theksoi se njerëzimi duhet të përparojë vetëm përmes demokracisë, bashkëjetesës dhe paqes.

 

“Ne dënojmë sulmin që ndodhi sonte kundër presidentit,@realDonaldTrump. Dhuna nuk është kurrë përgjigjia. Njerëzimi do të përparojë vetëm përmes demokracisë, bashkëjetesës dhe paqes”, shkruan ai.

 

Të shtënat me armë zjarri u regjistuar në darkën vjetore të Shoqatës së Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë. Darka sapo kishte filluar kur një rrëmujë e madhe u dëgjua në hyrje të sallës.

 

Të pranishmit menjëherë u shtrinë në dysheme. Presidenti dhe zonja e parë Melania Trump, të cilët ishin ulur në tryezën qendrore në një vend të ngritur përballë mysafirëve, u larguan nga rojet e sigurisë.

 

Agjentët e shërbimit sekret hynë në dhomë të armatosur rëndë. Forcat e sigurisë më pas urdhëruan mysafirët, gazetarë, ministra, politikanë dhe personalitete të ndryshme, të largoheshin nga salla e madhe që ndodhej në bodrumin e parë të hotelit. Autori i ngjarjes menjëherë u arrestua ndërsa vijonë hetimet.


Erdogan dënon sulmin në darkën e Trump: Në demokraci, lufta zhvillohet me ide!

 

Presidenti turk, Rexhep Tajip Erdogan ka reaguar përmes një postimi në “X” lidhur me të shtënat e regjistruara gjatë darkës së Shoqatës së Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë. Erdogan ka dënuar sulmin teksa shtoi se në demokraci, lufta zhvillohet me ide dhe se nuk ka vend për asnjë formë dhune.

 

“E dënoj tentativën për sulm të armatosur që ndodhi mbrëmë në Darkën e Korrespondentëve të Shtëpisë së Bardhë në Uashington. Është fat që askush, përfshirë Presidentin Trump dhe gruan e tij Melania, nuk u lëndua.

 

Në demokraci, lufta zhvillohet me ide; nuk ka vend për asnjë formë dhune. I shpreh urimet e mia më të mira Presidentit Trump, gruas së tij, administratës amerikane dhe popullit amerikan”, shkruan Erdogan.

 


“Gjeniu” i Caltech me armë drejt Trumpit? Kush është Cole Allen, 31-vjeçari që tronditi darkën më të blinduar të Amerikës

 

Një profil që në pamje të parë nuk ngjan aspak me atë të një atentatori klasik, por që sot është në qendër të një prej ngjarjeve më të rënda të sigurisë në SHBA. Cole Tomas Allen, 31 vjeç, nga Torrance, California, është identifikuar nga autoritetet amerikane si personi i dyshuar për sulmin e armatosur gjatë darkës së White House Correspondents’ Association në hotelin Washington Hilton në Washington D.C., aty ku ndodheshin Presidenti Donald Trump, Zonja e Parë Melania Trump, zëvendëspresidenti JD Vance dhe figura të larta të administratës amerikane.


Ngjarja ka shkaktuar alarm maksimal në qarqet e sigurisë amerikane, pasi bëhet fjalë për një nga eventet më të mbrojtura politikisht në SHBA, ku çdo lëvizje kontrollohet nga Secret Service dhe agjencitë federale.


Sipas raportimeve të Reuters, Associated Press, Wall Street Journal, Al Jazeera dhe mediave të tjera ndërkombëtare, Allen ishte i armatosur me një shotgun, ndërsa burime të tjera raportojnë edhe për një pistoletë dhe disa thika. Në momentin e ndërhyrjes së forcave të sigurisë, ai dyshohet se ka qëlluar ndaj një agjenti të Secret Service, i cili mbijetoi falë jelekut antiplumb.


Prokurorja Jeanine Pirro deklaroi se i dyshuari “synonte të shkaktonte sa më shumë dëm” dhe se u kishte thënë agjentëve në momentin e arrestimit se "donte të qëllonte zyrtarë të administratës Trump" ndërsa autoritetet po përgatisin akuza federale për përdorim arme gjatë një krimi të dhunshëm dhe sulm ndaj oficerëve federalë.


Por ajo që ka habitur më shumë hetuesit është profili i tij.


Cole Allen nuk rezulton si një person me precedentë kriminalë të njohur publikisht, as si një figurë e njohur e ekstremizmit politik. Përkundrazi, ai vjen nga një sfond akademik elitar. Ai është diplomuar në Caltech (California Institute of Technology), një nga institucionet më prestigjioze shkencore në botë, në degën e inxhinierisë mekanike në vitin 2017. Më pas ka përfunduar edhe një master në shkenca kompjuterike në California State University, Dominguez Hills, në vitin 2025.
Sipas profilit të tij profesional, ai punonte si mësues dhe tutor në C2 Education, ku madje kishte marrë edhe vlerësimin “Teacher of the Month” në Torrance. Paralelisht, merrej si zhvillues i pavarur i lojërave kompjuterike.


Në një profil LinkedIn të lidhur me emrin e tij, ai përshkruhej me fjalët: “Mechanical engineer and computer scientist by degree, independent game developer by experience, teacher by birth”, një formulim që sot po qarkullon gjerësisht në mediat amerikane si simbol i kontrastit mes profilit të tij publik dhe akuzave që rëndojnë mbi të.


Reuters raporton se në seksionin “Causes” të profilit të tij figuronte vetëm “Science and Technology”, pa asnjë shenjë të dukshme të aktivizmit politik, radikalizmit ideologjik apo angazhimeve publike ekstremiste.


Edhe ish-pedagogët e tij janë shprehur të habitur. Profesori Bin Tang e përshkroi për Associated Press si një student shumë të mirë, të qetë, të sjellshëm dhe të vëmendshëm në klasë. Sipas tij, nuk kishte asnjë sinjal që do ta lidhte me një akt të tillë dhune.


Gjatë viteve universitare, Allen kishte marrë pjesë në projekte inxhinierike me natyrë sociale dhe teknike, përfshirë një sistem frenimi emergjent për karrige me rrota, si dhe një garë robotike të fituar nga ekipi i tij në Caltech.


Kjo është arsyeja pse hetuesit po përpiqen të kuptojnë nëse kemi të bëjmë me një radikalizim të fshehtë, një krizë personale, një motiv politik të mirëstrukturuar apo një shpërthim individual pa rrjet mbështetës.


Deri tani, pista më e fortë për motivin vjen nga raportime të CBS të cituara nga Euronews, sipas të cilave Allen u ka thënë autoriteteve se synonte të qëllonte zyrtarë të administratës Trump. Kjo është deri tani indicia më e fortë që sulmi kishte natyrë politike, megjithëse policia ende nuk ka publikuar një motiv zyrtar të plotë.


Nuk është zbuluar asnjë manifest publik, asnjë deklaratë ideologjike e strukturuar dhe asnjë lidhje me organizata ekstremiste apo terroriste. Autoritetet po e trajtojnë paraprakisht si një “lone actor”, pra një sulmues i vetëm, pa bashkëpunëtorë të identifikuar deri tani.


Një tjetër element i rëndësishëm është fakti se Allen nuk ishte thjesht një person jashtë perimetrit të sigurisë. Wall Street Journal dhe Al Jazeera raportojnë se ai ishte mysafir i regjistruar në hotelin Washington Hilton, gjë që mund t’i ketë dhënë akses më të afërt me zonën e eventit. Hoteli ishte i kufizuar për publikun, por i hapur për mysafirët dhe personat me dokumentacion të lidhur me eventin.


Kjo e bën çështjen edhe më sensitive për Secret Service, pasi ngre pikëpyetje serioze mbi filtrat e sigurisë në një nga eventet më të ndjeshme politike të vitit.
Në aspektin politik, disa media kanë raportuar se Allen kishte bërë një donacion prej vetëm 25 dollarësh për një komitet demokrat në mbështetje të Kamala Harris gjatë vitit 2024. Megjithatë, hetuesit theksojnë se kjo nuk mjafton për të ndërtuar një profil të qartë ideologjik dhe nuk provon automatikisht një motiv partiak.
Vetë Donald Trump deklaroi se, nga informacionet paraprake, nuk besonte se sulmi kishte lidhje me konfliktin SHBA-Izrael-Iran, duke larguar të paktën për momentin spekulimet për një motiv të lidhur me zhvillimet e fundit gjeopolitike.


Sot, tabloja mbetet po aq tronditëse sa edhe e paqartë: një 31-vjeçar me diplomë nga Caltech, mësues i vlerësuar, programues dhe zhvillues lojërash, pa histori të njohur kriminale dhe pa një profil klasik ekstremist, dyshohet se hyri i armatosur në një nga eventet më të blinduara të elitës politike amerikane me objektivin për të goditur njerëzit më të rëndësishëm të administratës Trump.


Një “gjeni i qetë” që sot po përshkruhet nga mediat amerikane si njeriu që mund të kishte ndryshuar historinë politike të Shteteve të Bashkuara brenda pak minutash.


A po kryen punë bllokada detare e SHBA-së ndaj Iranit?

 

Për të ushtruar trysni ndaj Iranit për pranimin e një marrëveshjeje për paqe, Shtetet e Bashkuara e vendosën më 13 prill një bllokadë detare ndaj porteve dhe anijeve të vendit të Lindjes së Mesme.

 

Derisa bllokada e ka rritur trysninë mbi ekonominë tashmë të dëmtuar të Iranit, ajo nuk ka arritur deri tani ta detyrojë Teheranin të bëjë lëshime për t’i dhënë fund luftës që nisi para rreth dy muajve, thonë ekspertët.

 

Irani nuk po pranon të ulet në tryezën e bisedimeve pa u hequr bllokada detare nga SHBA-ja, qëllimi i të cilës është t’ia ndalë Teheranit të ardhurat fitimprurëse nga nafta.

 

Uashingtoni ka këmbëngulur se bllokada do të përfundojë vetëm kur të nënshkruhet një marrëveshje paqeje.

 

Kjo bllokadë amerikane erdhi si përgjigje ndaj vendimit të Iranit për ta mbyllur të Ngushticën e Hormuzit, një rrugë jetike për furnizimet globale me energji dhe për transportin ndërkombëtar detar, dhe është në fuqi që nga fillimi i luftës më 28 shkurt.

 

Ky veprim ka tronditur tregjet ndërkombëtare, ka përmbysur ekonominë globale dhe i ka dhënë Teheranit një levë të re në luftë.

 

“Nëse qëllimi kryesor i bllokadës është të ndalojë trafikun detar drejt dhe nga Irani, dhe mbi të gjitha rrjedhën e eksporteve iraniane të naftës, atëherë bllokada ka qenë e suksesshme”, tha Nader Itayim, ekspert për energjinë në Lindjen e Mesme.

 

“Por, nëse Uashingtoni pret që bllokada ta vendosë shpejt Iranin në një pozicion ku nuk ka zgjidhje tjetër përveçse të negociojë, atëherë mund të zhgënjehet”, shtoi Itayim, i cili punon në Argus Media me bazë në Mbretërinë e Bashkuar.

 

“Rënia e qartë” e eksporteve iraniane të naftës

 

Irani eksportonte rreth 1.8 milionë fuçi naftë në ditë në mars. Por, kjo shifër ka rënë ndjeshëm në ditët e fundit, duke u kthyer në një “rrjedhë minimale” ndërsa efektet e bllokadës janë rritur, tha Itayim.

 

Megjithatë, ai tha se republika islamike duhet të jetë në gjendje ta përballojë bllokadën edhe për dy muaj të tjerë, duke theksuar se deri në 130 milionë fuçi naftë iraniane ndodheshin në det para se bllokada të hynte në fuqi.

 

Për ta zbatuar bllokadën, marina amerikane e sulmoi dhe e kapi një anije iraniane më 19 prill në Gjirin e Omanit. Dy ditë më vonë, ushtria amerikane kapi një anije tjetër, një cisternë e dyshuar për kontrabandë nafte, në Oqeanin Indian.

 

Forcat amerikane gjithashtu “kanë urdhëruar 31 anije të kthehen mbrapsht ose të rikthehen” në portet iraniane si pjesë e bllokadës, sipas Komandës Qendrore të SHBA-së.

 

Presidenti amerikan, Donald Trump, e ka shpallur bllokadën si “sukses të jashtëzakonshëm” dhe ka përsëritur se nuk do ta heqë embargon derisa të arrihet një “marrëveshje përfundimtare” me Iranin.

 

Ushtria amerikane ka pretenduar se e ka “ndalur plotësisht” tregtinë iraniane.

 

Megjithatë, dhjetëra cisterna të lidhura me Iranin kanë arritur ta anashkalojnë bllokadën, sipas grupit për vëzhgimin e ngarkesave, Vortexa.

 

Vortexa tha se të paktën 34 cisterna të lidhura me Iranin e kanë shmangur bllokadën, duke shtuar se rreth 10.7 milionë fuçi naftë iraniane kanë kaluar përmes Ngushticës së Hormuzit dhe kanë dalë nga zona e bllokuar nga marina amerikane midis 13 dhe 21 prillit.

 

Ushtria amerikane i hodhi poshtë këto të dhëna.

 

Kompania e të dhënave detare, Lloyd’s List, tha se të paktën 26 anije të flotës “në hije” të Iranit e kanë kaluar bllokadën.

 

“Lloyd’s List Intelligence tregon një rrjedhë të qëndrueshme të trafikut të flotës në hije brenda dhe jashtë” Gjirit Persik, tha ajo më 20 prill.

 

“Krahasuar me numrin e anijeve që kalonin para bllokadës – rreth gjashtë ose shtatë anije në ditë – tani numri është qartazi më i ulët”, tha Rosemary Kelanic, drejtoreshë e Programit për Lindjen e Mesme në Defense Priorities, një institut kërkimor në Uashington.

 

“Por. problemi më i madh për SHBA-në është se nuk ka mënyrë për ta bërë një bllokadë ndaj një vendi kontinental plotësisht hermetike. Irani prapëseprapë mund të zhvillojë tregti të konsiderueshme përmes tokës, përfshirë naftën, megjithëse në sasi më të vogla sesa përmes detit”, shtoi ajo.

 

Trump ka pretenduar se bllokada po i kushton Iranit rreth 500 milionë dollarë në ditë. Por, ekspertët thonë se është e vështirë llogaritja e kostove.

 

Vlerësimet tregojnë se Irani merrte rreth 45 miliardë dollarë të ardhura vjetore nga eksportet e naftës para luftës, që përbënin rreth 10 për qind të PBB-së së vendit.

 

“Edhe nëse bllokada e ndërpret të gjithë tregtinë e naftës – gjë që nuk do të ndodhë – dëmi maksimal mund të jetë një humbje prej 10 për qind të PBB-së”, tha Kelanic. “Kjo është një humbje e madhe në kohë paqeje, por jo aq e rëndë duke pasur parasysh se Irani është në luftë”.

 

Sa për krahasim, Ukraina ka humbur 20 për qind të PBB-së së saj pas pushtimit të plotë nga Rusia në vitin 2022, tha ajo. Kjo nuk i ka ndalur forcat ukrainase ta luftojnë Rusinë po thuajse kokë më kokë.

 

“Prandaj, jam skeptike që kostot e vendosura nga bllokada e Trumpit do ta thyejnë vendosmërinë e Iranit për të vazhduar rezistencën ndaj kërkesave të SHBA-së”, tha Kelanic.

 

“Irani mund ta rinisë luftën”

 

Fushata e bombardimeve nga Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli i ka shkaktuar humbje të mëdha materiale Iranit, duke shkatërruar ushtrinë e tij, duke shfarosur një pjesë të madhe të udhëheqjes dhe duke shkatërruar infrastrukturë kritike.

 

Megjithatë, Teherani ende beson se po e fiton përballjen që ka zgjatur disa javë. Ky perceptim i fitores është pasqyruar edhe në tryezën e bisedimeve, ku synon t’i japë fund luftës sipas kushteve të veta.

 

Raundi i parë i bisedimeve për paqe në Pakistan përfundoi më 11 prill pa marrëveshje. Megjithatë, Trump e zgjati në mënyrë të njëanshme armëpushimin që pritej të skadonte më 22 prill, dhe palët janë në bisedime të tërthorta për ta zhvilluar një rund të dytë negociatash në Islamabad.

 

“Trysnia ekonomike e vetme nuk do ta shtyjë Iranin drejt lëshimeve që nuk i ka bërë tashmë nën presion ushtarak”, tha Hamidreza Azizi, studiues në Institutin Gjerman për Çështje Ndërkombëtare dhe Siguri.

 

“Nëse ndodh ndonjë gjë, Irani mund ta rifillojë luftën”, shtoi ai. “Irani e sheh këtë situatë pa luftë dhe pa paqe si skenarin më shkatërrues”.

 

Irani është tashmë nën sanksione të rënda amerikane dhe bllokada ka kufizuar edhe më tej burimet ekonomike të vendit. Ajo gjithashtu e ka penguar Iranin të vendosë tarifa ndaj transportit ndërkombëtar nëpërmjet Ngushticës së Hormuzit, një tjetër burim të ardhurash që nga fillimi i luftës.

 

Irani qëlloi me zjarr mbi tri anije dhe i kapi dy prej tyre në Ngushticën e Hormuzit më 22 prill, duke lënë të kuptohet se Teherani është i gatshëm të përdorë forcë për t’i dhënë fund bllokadës amerikane.

 

“Kjo gjendje nuk është e pranueshme për republikën islamike”, tha Azizi. “Si rrjedhojë, do të prisja që ata të veprojnë ushtarakisht”./ REL

XS
SM
MD
LG