Reuters - Dy dilemat e mëdha të Trump në luftën me Iranin
Me rritjen e çmimeve globale të energjisë dhe rënien e mbështetjes për punën e tij, Donald Trump po përballet me zgjedhje të vështira pas një muaji lufte kundër Iranit: të arrijë një marrëveshje potencialisht të gabuar dhe të largohet apo të përshkallëzojë konfliktin ushtarak duke rrezikuar një konflikt të zgjatur që mund ta konsumojë presidencën e tij.
Pavarësisht një fluksi aktiviteti diplomatik, Trump përfundoi një tjetër javë të fushatës së përbashkët SHBA-Izrael duke u përpjekur të përmbajë një krizë në zgjerim të Lindjes së Mesme, teksa Irani sfidues mban nën kontroll dërgesat e naftës dhe gazit të Gjirit dhe vazhdon sulmet me raketa dhe dronë në të gjithë rajonin.
Pyetja kryesore tani, thonë analistët, është nëse Trump do të ulë apo do të rrisë atë që kritikët e kanë quajtur një “betejë zgjedhjesh”, që ka shkaktuar tronditjen më të keqe globale të furnizimit me energji në histori dhe që është përhapur shumë përtej rajonit.
Trump u ka thënë ndihmësve se dëshiron të shmangë një “luftë të përjetshme” dhe të gjejë një dalje të negociuar, duke i nxitur ata të theksojnë kohëzgjatjen 4 deri në 6 javë të konfliktit, tha një zyrtar i lartë i Shtëpisë së Bardhë, duke shtuar se një afat kohor i tillë duket “i paqëndrueshëm”.
Në të njëjtën kohë, Trump ka kërcënuar me një përshkallëzim të madh ushtarak nëse bisedimet dështojnë.
Përpjekjet diplomatike të Trump ndaj Iranit, përfshirë një propozim paqeje prej 15 pikash të dërguar nëpërmjet një kanali të fshehtë me Pakistanin, dukeshin se tregonin një kërkim gjithnjë e më urgjent për një rrugëdalje. Por mbetet e paqartë nëse aktualisht ka ndonjë perspektivë realiste për negociata të frytshme.
“Presidenti Trump ka mundësi të vakëta për t’i dhënë fund luftës”, tha Jonathan Panikoff, ish-zëvendësoficer i inteligjencës kombëtare të SHBA-së për Lindjen e Mesme. “Një pjesë e sfidës është mungesa e qartësisë në lidhje me atë se cili do të ishte një rezultat i kënaqshëm”.
Një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë këmbënguli se fushata e Iranit “do të përfundojë kur komandanti i përgjithshëm të përcaktojë se objektivat tona janë përmbushur” dhe se Trump kishte përcaktuar qëllime të qarta.
Vështirësia për një luftë të gjatë
Me sa duket, duke u përpjekur të mbrojë situatën, Trump po dërgon mijëra trupa të tjera amerikane në rajon dhe po e paralajmëron Iranin për një sulm të intensifikuar, ndoshta duke përfshirë përdorimin e trupave tokësore, nëse nuk u nënshtrohet kërkesave të tij.
Analistët thonë se një shfaqje e tillë force mund të ketë për qëllim krijimin e një ndikimi për lëshime nga Teherani, por rrezikon të tërheqë SHBA-të në një konflikt më të zgjatur, me një angazhim të trupave në tokën iraniane që ka të ngjarë të zemërojë shumë votues amerikanë.
Një skenar tjetër i mundshëm, thonë ekspertët, do të ishte që SHBA-të të kryenin një sulm të madh ajror të fundit për të degraduar më tej aftësitë ushtarake dhe vendet bërthamore të Iranit, pas të cilit Trump do të shpallte fitoren dhe do të largohej, duke thënë se objektivat e tij të luftës ishin arritur.
Por një pretendim i tillë do të dukej i kotë nëse Ngushtica jetësore e Hormuzit nuk rihapet plotësisht, të cilën Irani deri më tani po refuzon ta lejojë. Trump ka shprehur zhgënjim për refuzimin e aleatëve evropianë për të dërguar anije luftarake për të ndihmuar në sigurimin e rrugës ujore.
Trump, i cili është zotuar vazhdimisht të mbajë SHBA-në larg konflikteve të huaja, me sa duket po përpiqet të përmbajë luftën në zgjerim që ai filloi së bashku me Izraelin.
Edhe pse ka vazhduar të japë vlerësime triumfale, ai i ka orientuar gjithnjë e më shumë mesazhet e tij drejt qetësimit të tregjeve financiare, duke u bërë presion ndihmësve që të theksojnë se lufta do të mbarojë së shpejti, sipas zyrtarit të lartë të Shtëpisë së Bardhë, i cili foli në kushte anonimiteti për të treguar diskutimet e brendshme.
Por mungesa e një strategjie të qartë daljeje mbart rreziqe si për trashëgiminë presidenciale të Trump ashtu edhe për perspektivat e partisë së tij, teksa republikanët përpiqen të mbrojnë shumicat e ngushta në Kongres në zgjedhjet e mesit të mandatit të nëntorit.
Gabimi më i madh i Trump ka qenë shkalla e hakmarrjes së Teheranit. Ky i fundit ka përdorur raketat dhe dronët e mbetur për të goditur Izraelin dhe shtetet fqinje të Gjirit dhe kryesisht për të mbyllur Ngushticën e Hormuzit, kanalin ku kalon një e pesta e naftës botërore, duke dërguar valë tronditëse në ekonominë globale.
“Basti i qeverisë iraniane është se ata mund të durojnë më shumë dhimbje për më gjatë se kundërshtarët e tyre, dhe ata mund të kenë të drejtë”, – thotë Jon Alterman i Qendrës për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare në Uashington.
Zyrtari i Shtëpisë së Bardhë, duke folur në kushte anonimiteti, tha se Trump dhe ekipi i tij ishin “të përgatitur mirë” për përgjigjen e Iranit në ngushticë dhe janë të bindur se ajo do të rihapet së shpejti.
Megjithatë, shenja më e qartë e ankthit në rritje të Trump për luftën erdhi të hënën me tërheqjen e tij dramatike nga një kërcënim për të shkatërruar rrjetin elektrik të Iranit nëse nuk lejonte rifillimin e transportit detar përmes ngushticës.
Në një veprim që shihet gjerësisht si i destinuar për të qetësuar tregjet, ai deklaroi një pauzë 5-ditore në zbatimin e kërcënimit të tij në mënyrë që t’i jepte një shans diplomacisë. Të enjten, ai e zgjati atë për 10 ditë të tjera.
Në të njëjtën kohë, presioni në vend po rritet.
Sondazhet e opinionit tregojnë se lufta është jashtëzakonisht e papëlqyeshme nga amerikanët ndërsa lëvizja MAGA e Trump ka qëndruar kryesisht në anën e tij, por kontrolli i tij mbi bazën e tij politike mund të dobësohet nëse ndikimi ekonomik, përfshirë çmimet e larta të gazit, vazhdon.
Vlerësimi i përgjithshëm i miratimit të Trump ka rënë në 36%, më i ulëti që nga kthimi i tij në Shtëpinë e Bardhë, zbuloi një sondazh i Reuters/Ipsos të hënën.
Shtëpia e Bardhë është shqetësuar gjithnjë e më shumë për pasojat politike të luftës, tha për Reuters një ish-zyrtar i lartë i administratës Trump, duke përmendur shqetësimet e shprehura nga ligjvënësit republikanë në lidhje me zgjedhjet e ardhshme të mesit të mandatit.
Në një tregues të shqetësimit në rritje të republikanëve, përfaqësuesi amerikan Mike Rogers, kryetar i Komitetit të Shërbimeve të Armatosura të Dhomës së Përfaqësuesve, kritikoi administratën për mosdhënien e informacionit të mjaftueshëm mbi fushëveprimin e fushatës në Iran.
Duke kundërshtuar, zyrtari i Shtëpisë së Bardhë tha se ndihmësit e Trump e kishin informuar Kongresin disa herë para dhe gjatë luftës.
Diplomacia e frikshme e ndërlikuar nga vrasjet
Megjithatë, për momentin, rruga diplomatike nuk ofron zgjidhje të lehta. Plani 15-pikësh i paraqitur nga Trump është i ngjashëm me atë që Irani e kishte refuzuar kryesisht në negociatat para luftës dhe përfshin disa elementë që do të ishin të vështirë për t’u zbatuar.
Kërkesat variojnë nga çmontimi i programit bërthamor të Iranit dhe frenimi i arsenalit të tij raketor deri te braktisja e grupeve të tij të ndërmjetësuara dhe dorëzimi efektiv i kontrollit të ngushticës.
Irani e quajti ofertën e SHBA-së të padrejtë dhe jorealiste – megjithëse nuk përjashtoi kontakte të mëtejshme indirekte.
Ndërsa Trump këmbënguli të enjten se Irani po “lutej” të arrinte një marrëveshje, sundimtarët e vendit duket se nuk kanë nxitim për të negociuar një fund të konfliktit, thonë analistët, pasi besojnë se do të jenë në gjendje të pretendojnë fitoren thjesht duke mbijetuar.
Analistët thonë se çdo përpjekje diplomatike e ka komplikuar zëvendësimi i disa udhëheqësve të vrarë në sulmet ajrore SHBA-Izrael me pasardhës edhe më të ashpër. Sundimtarët e kanë bërë të qartë mosbesimin e tyre ndaj Trump, i cili dy herë gjatë vitit të kaluar ka nisur sulme ajrore ndërsa të dyja palët ishin ende duke negociuar.
“Presidenti është i gatshëm të dëgjojë, por nëse ata nuk arrijnë ta pranojnë realitetin e momentit aktual, ata do të goditen më rëndë se kurrë më parë”, – tha zyrtari i Shtëpisë së Bardhë.
Ndërkohë, zyrtarët izraelitë kanë sinjalizuar shqetësimin se Trump mund të bëjë lëshime që mund t’u lidhin duart në sulme të mëtejshme kundër Iranit.
Aleatët e Uashingtonit në Gjirin Persik mund të jenë të pakënaqur me një dalje të nxituar të SHBA-së, duke qenë se mund të mbeten me një fqinj të plagosur dhe armiqësor.
Sinjalet kontradiktore i mbajnë kundërshtarët jashtë ekuilibrit
Nëse Trump është vërtet i përgatitur të vendosë forca tokësore, ai mund të marrë kontrollin e qendrës së naftës në Ishullin Kharg të Iranit ose ishuj të tjerë strategjikë, të nisë operacione përgjatë bregdetit të tij ose të dërgojë forca speciale për atë që do të ishte një përpjekje komplekse për të sekuestruar rezervat e tij të uraniumit të pasuruar shumë, që besohet se janë varrosur kryesisht nën tokë nga bombardimet SHBA-Izrael qershorin e kaluar.
Lëvizje të tilla mund të shndërrohen në një konflikt më të gjerë duke ngjallur jehona të luftërave të gjata në Irak dhe Afganistan, në të cilat Trump ka premtuar se SHBA-të nuk do të përfshihen kurrë gjatë mandatit të tij. Ato gjithashtu do të rrezikonin rritjen e viktimave amerikane dhe do të ngrinin më shumë pyetje rreth objektivave të misionit të SHBA-së.
Aleatët e Gjirit kanë paralajmëruar administratën të mos dërgojë trupa amerikane në terren në Iran, duke thënë se kjo mund të shkaktojë më shumë hakmarrje nga Teherani, ndoshta kundër infrastrukturës së tyre energjetike dhe civile, tha një zyrtar i lartë i Gjirit në kushte anonimiteti.
Zyrtari i Shtëpisë së Bardhë tha se Trump e kishte bërë të qartë se “nuk ka plane të dërgojë trupa tokësore askund në këtë kohë”, por shtoi se ai gjithmonë i mban të gjitha opsionet në tryezë. Për momentin, Trump po e mban botën në hamendje, në një moment duke bërë deklarata që synojnë qetësimin e tregjeve të paqëndrueshme dhe në momentin tjetër duke lëshuar kërcënime që rrisin çmimet e energjisë.
“Trump trafikon sinjale kontradiktore”, tha Laura Blumenfeld e Shkollës Johns Hopkins të Studimeve të Avancuara Ndërkombëtare në Uashington. “Ai është një makinë mesazhesh “të mjegullta lufte” të një njeriu të vetëm për t’i mbajtur kundërshtarët të çekuilibruar”.
