Lidhje


Tronditje në SHBA: Demokratët nisin shkarkimin e shefit të Pentagonit për ‘luftë të paligjshme’ ndaj Iranit!

 

Demokratët në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA-së prezantuan të mërkurën gjashtë nene shkarkimi (impeachment) kundër kreut të Pentagonit, Pete Hegseth, duke e akuzuar për “krime të rënda dhe shkelje të rënda” (high crimes and misdemeanors), përfshirë zhvillimin e luftës kundër Iranit pa miratimin e Kongresit.

 

Rezoluta për shkarkim drejtohet nga Yassamin Ansari, një kongresmene demokrate nga Arizona, dhe ka pak gjasa të miratohet për shkak të shumicës republikane në Dhomë.

 

Shkarkimi (impeachment) është procesi përmes të cilit Dhoma e Përfaqësuesve ngre akuza ndaj një zyrtari qeveritar për shkelje të pretenduara, ndërsa largimi nga detyra është i mundur vetëm nëse Senati e dënon pas një gjyqi.

 

“Kam prezantuar nenet e shkarkimit kundër Pete Hegseth për shkelje të betimit të tij, vënien në rrezik të ushtarakëve amerikanë dhe kryerjen e krimeve të luftës, përfshirë sulmet ndaj civilëve dhe një shkolle vajzash në Minab, Iran,” shkroi Ansari në platformën X.

 

“Vetëm Kongresi mund të shpallë luftë; veprimet e tij kërkojnë largim të menjëhershëm.”

 

Lufta në Lindjen e Mesme ka çuar në rritje të çmimeve të naftës dhe ka goditur vlerësimet e Donald Trump përpara zgjedhjeve të rëndësishme të ndërmjetme në nëntor.

 

Neni i parë i shkarkimit pretendon se Hegseth nisi konfliktin me Iranin “pa një shpallje lufte ose autorizim të veçantë nga Kongresi” dhe “duke ekspozuar me vetëdije anëtarët e Forcave të Armatosura të SHBA-së ndaj një rreziku të konsiderueshëm dhe të parashikueshëm për lëndime ose vdekje”.

 

Një tjetër nen e bën Hegseth përgjegjës për një sulm ndaj një shkolle fillore në Iran më 28 shkurt – ditën kur SHBA dhe Izraeli nisën bombardimet – ku u vranë të paktën 170 persona, përfshirë nxënës dhe mësues.

 

The New York Times ka raportuar se gjetjet paraprake të një hetimi ushtarak amerikan tregojnë se një raketë “Tomahawk” goditi shkollën për shkak të një gabimi në shënjestrim.

 

Dokumenti i demokratëve thotë se sekretari i Mbrojtjes “ka autorizuar, toleruar ose nuk ka parandaluar përdorimin e forcës ushtarake në mënyrë që bie ndesh me ligjin e konflikteve të armatosura”, duke përfshirë sulmin ndaj shkollës.

 

Demokratët kritikuan gjithashtu Hegseth për të ashtuquajturat sulme “double tap” (goditje të dyfishta) kundër anijeve të dyshuara për trafik droge në Karaibe.

 

Sipas tyre, këto sulme janë të paligjshme dhe minojnë rregullat e angazhimit të dizajnuara për të mbrojtur civilët.

 

Akuza të tjera përfshijnë “neglizhencë dhe trajtim të papërgjegjshëm” të informacionit të ndjeshëm ushtarak, si dhe pengim të mbikëqyrjes së Kongresit, duke iu referuar përdorimit nga Hegseth të aplikacionit komercial të mesazheve Signal për të diskutuar sulmet në Jemen.

 

Zëdhënësi i Pentagonit, Kingsley Wilson, i tha medias Axios se “kjo është thjesht një tjetër përpjekje e demokratëve për të tërhequr vëmendje, ndërsa Departamenti i Luftës ka arritur në mënyrë vendimtare dhe dërrmuese objektivat e Presidentit në Iran.”

 


Antalya mbledh botën: Liderët globalë përplasen për luftërat dhe krizën botërore në forumin që po merr vëmendjen e të gjithëve

 

Turqia po shndërrohet në një nga qendrat kryesore të diplomacisë globale, teksa qindra liderë, ministra të jashtëm, diplomatë dhe përfaqësues të organizatave ndërkombëtare do të marrin pjesë në Antalya Diplomacy Forum, një forum që pritet të dominojë axhendën ndërkombëtare në ditët në vijim.

 

Sipas raportimit të Anadolu Agency, aktiviteti do të mbledhë përfaqësues nga dhjetëra vende të botës, duke përfshirë krerë shtetesh, zyrtarë të lartë qeveritarë, ekspertë të politikës së jashtme dhe drejtues të organizatave ndërkombëtare. Pjesëmarrja e gjerë reflekton rëndësinë që ka marrë ky forum në vetëm pak vite, duke u kthyer në një platformë të rëndësishme për diskutime strategjike globale.

 

Forumi organizohet nën patronazhin e presidencës turke dhe synon të krijojë një hapësirë të hapur për dialog, në një kohë kur tensionet ndërkombëtare janë në rritje. Në fokus të diskutimeve do të jenë çështjet më të nxehta të momentit, përfshirë konfliktet në Lindjen e Mesme, luftën në Ukrainë, marrëdhëniet mes fuqive të mëdha dhe sfidat e sigurisë globale.

 

Një vëmendje e veçantë pritet t’i kushtohet zhvillimeve të fundit në rajonin e Gjirit dhe ndikimit të tyre në tregjet globale të energjisë, si dhe rolit të diplomacisë në parandalimin e përshkallëzimit të mëtejshëm të konflikteve. Po ashtu, forumet paralele dhe panelet e diskutimit do të trajtojnë tema si bashkëpunimi ndërkombëtar, menaxhimi i krizave dhe arkitektura e re e sigurisë globale.

 

Turqia, përmes këtij eventi, po përpiqet të konsolidojë rolin e saj si ndërmjetëse në skenën ndërkombëtare, duke u pozicionuar si një urë lidhëse mes Lindjes dhe Perëndimit. Organizimi i këtij forumi në një moment kaq të tensionuar globalisht shihet si një përpjekje për të rritur ndikimin diplomatik të Ankarasë dhe për të ofruar një platformë ku palët mund të komunikojnë drejtpërdrejt.

 

Pritet që gjatë forumit të zhvillohen edhe takime dypalëshe mes liderëve, të cilat mund të çojnë në zhvillime konkrete diplomatike, në një kohë kur bota po përballet me një sërë krizash të ndërlikuara që kërkojnë zgjidhje të koordinuara.

 

Në një klimë globale të dominuar nga konflikte dhe rivalitete gjeopolitike, Forumi Diplomatik i Antalias po shihet si një test i rëndësishëm për aftësinë e diplomacisë ndërkombëtare për të ndërtuar ura komunikimi dhe për të shmangur përshkallëzimin e krizave.


Dënimi me vdekje për palestinezët - Turqia kërkon përjashtimin e Izraelit nga Kombet e Bashkuara

 

Kryetari i Parlamentit të Turqisë, Numan Kurtulmuş, bëri thirrje të mërkurën për pezullimin e Izraelit nga Organizata e Kombeve të Bashkuara, duke kritikuar nismën për të futur një ligj për dënimin me vdekje ndaj të burgosurve palestinezë dhe duke përmendur si precedent veprimin ndërkombëtar kundër Afrikës së Jugut gjatë periudhës së aparteidit.

 

Duke folur në Asamblenë e 152-të të Përgjithshme të Inter-Parliamentary Union në Stamboll, Kurtulmuş tha se sistemi ndërkombëtar kishte vepruar më parë kundër aparteidit, duke kujtuar pezullimin e anëtarësimit të Afrikës së Jugut në OKB në vitin 1974.

 

Ai argumentoi se Izraeli po aplikon praktika të ngjashme ndaj palestinezëve, përfshirë planet për të vendosur dënimin me vdekje në Bregun Perëndimor, dhe vuri në pikëpyetje legjitimitetin e vendimeve të gjykatave ushtarake.

 

“A nuk është aparteid të zbatosh një ligj për palestinezët dhe një tjetër për izraelitët në një vend të vetëm?”, tha ai.

 

Kurtulmuş kritikoi gjithashtu OKB-në, duke thënë se ajo ka dështuar të ndalojë konfliktet e fundit dhe është bërë joefektive në parandalimin e dhunës së vazhdueshme, veçanërisht në Gaza.

 

“Fatkeqësisht, Organizata e Kombeve të Bashkuara është kthyer në një institucion ndërkombëtar që drejtohet sipas dëshirave të atyre që mbajnë pushtetin”, tha ai.

 

Ai ngriti pyetjen se cili mekanizëm ndërkombëtar mund të ndalojë atë që e përshkroi si sulmet e vazhdueshme të Izraelit që prej 7 tetorit, të cilat sipas tij kanë arritur në nivelin e gjenocidit.

 

Kurtulmuş vuri gjithashtu në pikëpyetje se kush mund të ndalojë konfliktin rajonal në zgjerim, duke pyetur se si mund të ndalet një luftë që, sipas tij, nisi me sulmet e SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit dhe që më pas u përhap në të gjithë rajonin.

 

Ai shtoi se qeverisja globale po dështon, duke deklaruar: “Institucionet ende ekzistojnë në botë, por ato nuk kryejnë më asnjë funksion; këto institucione janë shembur”.

 

Duke theksuar zhvillimet rajonale, ai vuri në dukje se gjatë tre viteve të fundit shumë vende të Lindjes së Mesme kanë përjetuar shkelje të sovranitetit të tyre, përfshirë Libanin, Palestinën, Sirinë, Jemenin, Katarin, Bahreinin dhe Emiratet e Bashkuara Arabe, duke i cilësuar këto veprime si të papranueshme.

 

Kurtulmuş theksoi se të gjitha shtetet kanë të drejta të barabarta sovrane, duke shtuar: “Sigurimi i kësaj është një përgjegjësi e përbashkët e familjes njerëzore”.

 

Ai shtoi se komuniteti ndërkombëtar duhet të punojë për të “ringjallur shpresën, forcuar paqen dhe vendosur drejtësinë”.

 

Në margjinat e aktivitetit, Kurtulmuş u takua me Khalid Al Maawali, kryetar i Këshillit Shura të Omanit.

 

Ai shprehu keqardhje për sfidat me të cilat është përballur Omani gjatë luftës pas sulmeve të SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit, dhe falënderoi Omanin për përpjekjet e mëparshme ndërmjetësuese. Ai gjithashtu bëri thirrje për rifillimin e bisedimeve në Pakistan nga pika ku kishin mbetur dhe për shndërrimin e armëpushimit në një marrëveshje të qëndrueshme.

 

Duke kritikuar veprimet e Izraelit në rajon, ai tha se sulmi ndaj Iranit rrezikon të ushqejë një armiqësi afatgjatë midis shteteve të Gjirit dhe Iranit.

 

Ai theksoi gjithashtu synimin e Turqisë për të forcuar lidhjet me “Omanin vëlla” në të gjitha fushat dhe shprehu kënaqësinë për pritjen e Al Maawali në Turqi për Asamblenë e Përgjithshme të IPU-së.

 

Kurtulmuş theksoi se Turqia po pret për herë të katërt Asamblenë e Përgjithshme të IPU-së pas viteve 1934, 1951 dhe 1996, duke shprehur kënaqësinë për organizimin e takimit dhe duke falënderuar të gjithë të përfshirët.

 

Ai shtoi se kjo sesion ka shënuar një nga nivelet më të larta të pjesëmarrjes në historinë e fundit të IPU-së, me rreth 155 vende të përfaqësuara në Stamboll.


Lufta drejt fundit? SHBA dhe Irani një hap larg marrëveshjes!

 

Negociatorët nga Shtetet e Bashkuara dhe Irani kanë bërë përparim në bisedimet e së martës dhe janë afër një marrëveshjeje kornizë për t’i dhënë fund luftës. Lajmin e jep agjencia Axios që citon zyrtarë amerikanë. Megjithatë, zyrtarët paralajmëruan se një marrëveshje nuk është e garantuar, duke pasur parasysh dallimet që mbeten midis dy palëve.

 

Një nga zyrtarët amerikanë tha se ekipi negociator i Presidentit Trump – zv.presidenti Vance, i dërguari i Shtëpisë së Bardhë Steve Witkoff dhe këshilltari i lartë Jared Kushner – kanë vazhduar të bëjnë telefonata dhe të shkëmbejnë propozime të draftit me iranianët dhe ndërmjetësit edhe të martën.

 

“Ata kanë qenë në telefon dhe po bisedojnë me të gjitha vendet dhe po afrohen” – tha ai.


Një zyrtar i dytë amerikan konfirmoi përparimin të martën, duke vënë në dukje se “ne duam marrëveshjen, pjesë të qeverisë duan marrëveshjen. Plani është që e gjithë qeveria të sillet në marrëveshje”.

 

Ka optimizëm nga pala amerikane se jemi afër një marrëveshjeje dhe se pala iraniane është gjithashtu e gatshme të bjerë dakord.

 

Të dyja palët, me ndihmën e Pakistanit, Egjiptit dhe Turqisë që ndërmjetësojnë, po përpiqen të kapërcejnë mosmarrëveshjet dhe të arrijnë një marrëveshje përpara se të skadojë armëpushimi më 21 prill. Ndërkohë, një delegacion pakistanez i udhëhequr nga shefi i ushtrisë, Feldmarshal Asim Munir, mbërriti sot në Teheran për bisedime me zyrtarë iranianë.

 

Wall Street Journal raportoi të mërkurën se Shtetet e Bashkuara dhe Irani kanë rënë dakord në parim për një raund të dytë bisedimesh, megjithëse vendi dhe koha janë ende duke u negociuar. Ka të ngjarë që ato të mbahen përsëri në Pakistan.

 

Nëse arrihet një marrëveshje kornizë, armëpushimi do të duhet të zgjatet në mënyrë që të fillojnë negociatat për detajet e një marrëveshjeje gjithëpërfshirëse, raportoi Axios, duke cituar një zyrtar amerikan dhe një burim të njohur me çështjen.

 

“Detajet janë të ndërlikuara – nuk mund ta bësh këtë në dy ditë”, tha një zyrtar amerikan, ndërsa një tjetër tha se “Shtetet e Bashkuara nuk kanë rënë dakord zyrtarisht për një zgjatje të armëpushimit, ka kontakt të vazhdueshëm midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit për të arritur një marrëveshje”.

 

Megjithatë, duket se bllokada detare e Trumpit — e cila synonte kufizimin e eksporteve të naftës së Iranit — dhe kriza ekonomike në përkeqësim e vendit po rrisin presionin mbi Teheranin për të arritur një marrëveshje.

 

“Irani nuk ka para. Është i falimentuar. Ne e dimë këtë. Dhe ata e dinë që ne e dimë”, – tha një zyrtar amerikan për Axios.


Alarm global: SHBA nis bllokadën në Hormuz, rrezik për përplasje me fuqitë e mëdha!

 

Donald Trump paralajmëroi se Marina amerikane do të “nisë procesin e Bllokadës së çdo anijeje që përpiqet të hyjë ose të dalë nga Ngushtica e Hormuzit”, por vënia realisht në zbatim e një mase të tillë rregullohet nga rregulla shumë të vjetra të luftës detare.

 

Megjithëse deklarata e presidentit amerikan të dielën tingëlloi si thirrje për ndalimin e plotë të gjithë trafikut detar, duke ngritur shqetësime për përplasje edhe me fuqi të tjera si Kina që ka anije në zonë, Marina amerikane po zbaton në praktikë një bllokadë më të kufizuar, e cila duket se është ndërtuar për të qenë në përputhje me ligjin detar të luftës.

 

Në thelb, bllokada është një akt lufte kundër një shteti tjetër, që ndalon trafikun tregtar drejt dhe nga portet e vendit të synuar. Por SHBA nuk është zyrtarisht në luftë me Iranin, një dallim që Trump është kujdesur ta theksojë, për të shmangur përfshirjen e Kongresit amerikan.

 

Një bllokadë funksionon si “një vijë që vizatohet në det dhe anijeve u thuhet të mos e kalojnë atë vijë, qoftë nga brenda apo nga jashtë”, shpjegon Wolff Heintschel von Heinegg, profesor i së drejtës ndërkombëtare në Universitetin Viadrina në Frankfurt dhe specialist i ligjit të bllokadës detare.

 

“Asnjë anije nuk lejohet të hyjë, asnjë anije nuk lejohet të dalë, pavarësisht kombësisë së saj”, thotë Phillip Drew, specialist i ligjit të bllokadës detare dhe ish-këshilltar ligjor i marinës kanadeze, sot në Queen’s University në Kanada.

 

Nëse anijet e shkelin bllokadën, kjo nuk do të thotë se mund të fundosen menjëherë, përveç rasteve kur i rezistojnë ndalimit dhe vetëm si mjet i fundit, thotë von Heinegg. Por ato mund të ndalohen dhe të merren nën kontroll. Kjo do të thotë se “anija mund të kapet dhe fuqia bllokuese do të ushtrojë kontroll mbi të”.

 

Veprimi amerikan vjen pasi bisedimet e fundjavës me Iranin dështuan, ndërsa rihapja e Ngushticës së Hormuzit raportohet se ishte një nga pikat kryesore të mosmarrëveshjes.

 

Teherani e mbylli ngushticën për pothuajse të gjithë trafikun detar, në përgjigje të sulmeve amerikane dhe izraelite, duke vendosur mina dhe duke kërkuar që anijet që donin të kalonin të paguanin tarifë, diçka e paligjshme sipas ligjit ndërkombëtar detar. Si pasojë, qindra anije kanë mbetur të bllokuara në Gjirin Persik.

 

Pavarësisht deklaratës së Trump, që kërkonte edhe nga Marina amerikane të “kërkojë dhe ndalojë çdo anije në ujërat ndërkombëtare që ka paguar tarifë Iranit”, veprimi real amerikan është më i ngushtë.

 

Komanda Qendrore Amerikane e bëri të qartë këtë në njoftimin e saj: “Bllokada do të zbatohet në mënyrë të paanshme ndaj anijeve të të gjitha vendeve që hyjnë ose dalin nga portet dhe zonat bregdetare iraniane.”

 

Ky dallim u pa qartë të martën në mëngjes, kur një cisternë në pronësi kineze, “Rich Starry”, kaloi përmes Ngushticës së Hormuzit pasi ishte nisur nga Emiratet e Bashkuara Arabe dhe nuk u ndalua.

 

Kina, një importuese e madhe e naftës nga Gjiri, e ka dënuar bllokadën amerikane si “të rrezikshme dhe të papërgjegjshme”.

 

Komanda Qendrore Amerikane tha vonë të mërkurën se asnjë anije nuk kishte arritur të kalonte bllokadën e saj drejt ose nga portet iraniane që nga e hëna, duke shtuar se 10 anije ishin kthyer pas.

 

SHBA po përpiqet të shtojë presionin mbi qeverinë iraniane, e cila refuzon të pranojë kushtet e Trumpit për t’i dhënë fund luftës. Por operacioni ka edhe rreziqe, sepse ndalimi i anijeve mund të rrisë tensionet me shtete të tjera dhe gjithashtu i ekspozon luftanijet amerikane ndaj kundërgoditjeve të mundshme nga Irani.

 

Që bllokada të qëndrojë juridikisht, SHBA duhet të plotësojë tre kushte.

 

Së pari, bllokada duhet të shpallet dhe SHBA e ka bërë këtë.

 

Shtetet dhe marinarët duhet të njoftohen se ku zbatohet bllokada dhe kur fillon ajo. Centcom tha se njoftimet janë lëshuar dhe transmetuar në Kanalin 16, frekuenca ndërkombëtare detare që monitorohet 24 orë në 24 për thirrjet e emergjencës dhe sigurisë, duke u dhënë kohë anijeve të largohen para se zbatimi të fillonte të hënën.

 

Së dyti, bllokada duhet të jetë efektive. “Nuk mund të thuash thjesht se po vendos bllokadë dhe pastaj të mos vësh në dispozicion forca për ta zbatuar atë”, tha Drew.

 

Von Heinegg shpjegon se “efektiviteti do të thotë që fuqia bllokuese të jetë realisht në gjendje të ndalojë anijet të kalojnë vijën”. Kjo nuk do të thotë që duhet të kapet çdo anije, por duhet të ekzistojë një mundësi reale që anijet që tentojnë ta shkelin bllokadën do të ndalohen.

 

Më shumë se një duzinë luftanijesh amerikane ndodhen në zonë, përfshirë anije që mbajnë njësi marinsash të trajnuara për operacione kontrolli dhe hipjeje në bord.

 

Së treti, bllokada duhet të zbatohet në mënyrë të barabartë.

 

“Ajo duhet të bëhet pa diskriminim”, thotë Andrew Clapham, profesor i së drejtës ndërkombëtare në Graduate Institute në Gjenevë. “Për sa kohë që ndalojnë çdo anije dhe nuk thonë, për shembull, ‘nëse je nga Kina, mund të kalosh, por të tjerët jo’.”

 

Edhe këto rregulla, megjithatë, kanë zona gri.

 

Megjithëse Marina amerikane tha se po ndalon vetëm anije që lundrojnë drejt ose nga portet iraniane, mund të ketë bazë ligjore edhe për ndalimin e anijeve që kanë paguar tarifën iraniane, thotë James Kraska, profesor i së drejtës ndërkombëtare detare në Kolegjin e Luftës Detare të SHBA-së dhe profesor vizitor në Harvard.

 

Ligji detar nuk i lejon shtetet të vendosin tarifa për anijet që kalojnë nëpër ngushtica të përdorura për lundrim ndërkombëtar.

 

Këto pagesa ndaj Iranit mund të interpretohen gjithashtu si një “përfitim që mban në këmbë luftën” për regjimin, që do të thotë se anijet mund të ndalohen sipas rregullave të veçanta të “vizitës dhe kontrollit”, edhe nëse teknikisht nuk po shkelin vetë bllokadën.

XS
SM
MD
LG