Thursday, 16 April 2026 15:51
Donald Trump paralajmëroi se Marina amerikane do të “nisë procesin e Bllokadës së çdo anijeje që përpiqet të hyjë ose të dalë nga Ngushtica e Hormuzit”, por vënia realisht në zbatim e një mase të tillë rregullohet nga rregulla shumë të vjetra të luftës detare.
Megjithëse deklarata e presidentit amerikan të dielën tingëlloi si thirrje për ndalimin e plotë të gjithë trafikut detar, duke ngritur shqetësime për përplasje edhe me fuqi të tjera si Kina që ka anije në zonë, Marina amerikane po zbaton në praktikë një bllokadë më të kufizuar, e cila duket se është ndërtuar për të qenë në përputhje me ligjin detar të luftës.
Në thelb, bllokada është një akt lufte kundër një shteti tjetër, që ndalon trafikun tregtar drejt dhe nga portet e vendit të synuar. Por SHBA nuk është zyrtarisht në luftë me Iranin, një dallim që Trump është kujdesur ta theksojë, për të shmangur përfshirjen e Kongresit amerikan.
Një bllokadë funksionon si “një vijë që vizatohet në det dhe anijeve u thuhet të mos e kalojnë atë vijë, qoftë nga brenda apo nga jashtë”, shpjegon Wolff Heintschel von Heinegg, profesor i së drejtës ndërkombëtare në Universitetin Viadrina në Frankfurt dhe specialist i ligjit të bllokadës detare.
“Asnjë anije nuk lejohet të hyjë, asnjë anije nuk lejohet të dalë, pavarësisht kombësisë së saj”, thotë Phillip Drew, specialist i ligjit të bllokadës detare dhe ish-këshilltar ligjor i marinës kanadeze, sot në Queen’s University në Kanada.
Nëse anijet e shkelin bllokadën, kjo nuk do të thotë se mund të fundosen menjëherë, përveç rasteve kur i rezistojnë ndalimit dhe vetëm si mjet i fundit, thotë von Heinegg. Por ato mund të ndalohen dhe të merren nën kontroll. Kjo do të thotë se “anija mund të kapet dhe fuqia bllokuese do të ushtrojë kontroll mbi të”.
Veprimi amerikan vjen pasi bisedimet e fundjavës me Iranin dështuan, ndërsa rihapja e Ngushticës së Hormuzit raportohet se ishte një nga pikat kryesore të mosmarrëveshjes.
Teherani e mbylli ngushticën për pothuajse të gjithë trafikun detar, në përgjigje të sulmeve amerikane dhe izraelite, duke vendosur mina dhe duke kërkuar që anijet që donin të kalonin të paguanin tarifë, diçka e paligjshme sipas ligjit ndërkombëtar detar. Si pasojë, qindra anije kanë mbetur të bllokuara në Gjirin Persik.
Pavarësisht deklaratës së Trump, që kërkonte edhe nga Marina amerikane të “kërkojë dhe ndalojë çdo anije në ujërat ndërkombëtare që ka paguar tarifë Iranit”, veprimi real amerikan është më i ngushtë.
Komanda Qendrore Amerikane e bëri të qartë këtë në njoftimin e saj: “Bllokada do të zbatohet në mënyrë të paanshme ndaj anijeve të të gjitha vendeve që hyjnë ose dalin nga portet dhe zonat bregdetare iraniane.”
Ky dallim u pa qartë të martën në mëngjes, kur një cisternë në pronësi kineze, “Rich Starry”, kaloi përmes Ngushticës së Hormuzit pasi ishte nisur nga Emiratet e Bashkuara Arabe dhe nuk u ndalua.
Kina, një importuese e madhe e naftës nga Gjiri, e ka dënuar bllokadën amerikane si “të rrezikshme dhe të papërgjegjshme”.
Komanda Qendrore Amerikane tha vonë të mërkurën se asnjë anije nuk kishte arritur të kalonte bllokadën e saj drejt ose nga portet iraniane që nga e hëna, duke shtuar se 10 anije ishin kthyer pas.
SHBA po përpiqet të shtojë presionin mbi qeverinë iraniane, e cila refuzon të pranojë kushtet e Trumpit për t’i dhënë fund luftës. Por operacioni ka edhe rreziqe, sepse ndalimi i anijeve mund të rrisë tensionet me shtete të tjera dhe gjithashtu i ekspozon luftanijet amerikane ndaj kundërgoditjeve të mundshme nga Irani.
Që bllokada të qëndrojë juridikisht, SHBA duhet të plotësojë tre kushte.
Së pari, bllokada duhet të shpallet dhe SHBA e ka bërë këtë.
Shtetet dhe marinarët duhet të njoftohen se ku zbatohet bllokada dhe kur fillon ajo. Centcom tha se njoftimet janë lëshuar dhe transmetuar në Kanalin 16, frekuenca ndërkombëtare detare që monitorohet 24 orë në 24 për thirrjet e emergjencës dhe sigurisë, duke u dhënë kohë anijeve të largohen para se zbatimi të fillonte të hënën.
Së dyti, bllokada duhet të jetë efektive. “Nuk mund të thuash thjesht se po vendos bllokadë dhe pastaj të mos vësh në dispozicion forca për ta zbatuar atë”, tha Drew.
Von Heinegg shpjegon se “efektiviteti do të thotë që fuqia bllokuese të jetë realisht në gjendje të ndalojë anijet të kalojnë vijën”. Kjo nuk do të thotë që duhet të kapet çdo anije, por duhet të ekzistojë një mundësi reale që anijet që tentojnë ta shkelin bllokadën do të ndalohen.
Më shumë se një duzinë luftanijesh amerikane ndodhen në zonë, përfshirë anije që mbajnë njësi marinsash të trajnuara për operacione kontrolli dhe hipjeje në bord.
Së treti, bllokada duhet të zbatohet në mënyrë të barabartë.
“Ajo duhet të bëhet pa diskriminim”, thotë Andrew Clapham, profesor i së drejtës ndërkombëtare në Graduate Institute në Gjenevë. “Për sa kohë që ndalojnë çdo anije dhe nuk thonë, për shembull, ‘nëse je nga Kina, mund të kalosh, por të tjerët jo’.”
Edhe këto rregulla, megjithatë, kanë zona gri.
Megjithëse Marina amerikane tha se po ndalon vetëm anije që lundrojnë drejt ose nga portet iraniane, mund të ketë bazë ligjore edhe për ndalimin e anijeve që kanë paguar tarifën iraniane, thotë James Kraska, profesor i së drejtës ndërkombëtare detare në Kolegjin e Luftës Detare të SHBA-së dhe profesor vizitor në Harvard.
Ligji detar nuk i lejon shtetet të vendosin tarifa për anijet që kalojnë nëpër ngushtica të përdorura për lundrim ndërkombëtar.
Këto pagesa ndaj Iranit mund të interpretohen gjithashtu si një “përfitim që mban në këmbë luftën” për regjimin, që do të thotë se anijet mund të ndalohen sipas rregullave të veçanta të “vizitës dhe kontrollit”, edhe nëse teknikisht nuk po shkelin vetë bllokadën.
