Trump fundosi Amerikën në Iran - Dështimi që e shpall presidentin më të keq në histori?
Tuesday, 24 March 2026 21:40
Nga Redi Shehu
Nëse dikush ka pasur dyshime mbi përgjigjen e pyetjes nëse Trump është presidenti më i keq që SH.B.A-të kanë pasur ndonjeherë, me agresionin ndaj Iranit, dyshimet duket se fashiten. Po, Trump po renditet në presidentin me performancën me të keqe në historinë e presidentëve amerikanë qe pas luftes civile, duke e veçuar atë si dhe administratën e tij si më “kakistokratikët”. Gazeta britanike “The Independent”e fillon faqen e parë me titullin “Lufta e Iranit përfundimisht shfaqi limitet e fuqisë Trump”.
Që pas fitores së mandatit të tij në Nëntor të 2024-tës si presidenti i 47-të i Sh.B.A-ve, komunikimi i tij publik u karakterizua me kontradiksione të mëdha, më një gjuhë bullizuese koloniale ndaj çdo aleati. Kjo, la përshtypjen e një personi ta dale nga akuariumi i ngrirjes së thellë historike të shekullit XIX, i cili qëndron si i huaj në botën e institucioneve dhe të drejtës ndërkombëtare. Që nga ekstaza me tarifat, e deri tek epshi për ta kollofitur Groelandën me një kafshatë të vetme, figura e tij pozohej ngjashëm me ish gjeneralin dhe presidentin Andrew Jackson (1830) në urinë e pafund për marrje tokash dhe të drejtash me hir e pahir. Ndryshimi mes tyre qëndron tek kollarja e gjate dhe e varur e Trump.
Pas pothuaj katër javësh bombardimesh të ndërsjellta, Trump vendos të tërhiqet drejt bisedimeve të cilave ishte po ai që ia kishte vënë shkelmin në fund të Shkurtit. Llogaritjet ishin bërë gabim. Mendjemadhësia dhe arroganca kanë qenë dhe do jenë gjithmonë verbueset më të mëdha ndaj njohjes së faktit dhe realitetit. Tani, Trump përveç kostos së tërheqjes, do na dhurojë një Iran edhe më të fortë dhe një regjim akoma më të pa çmontueshëm dhe më ekstrem. Por ajo që është më e rrezikshme, eshte se Trump do na dhuroje në fund të mandatit, një rikthim tërbues të agjendave neolibeale të cilat do turren edhe më me epsh drejt shoqërive tona për t’i shkalafitur edhe më keq se përpara. Trump jo vetëm që turpëroi konservatorizmin por rrezikon ta debojë atë me dekada nga skena politike amerikane.
Kanë qenë jo të pakta kritikat në shtypin perëndimor, që nga “Financial Times” ”The Guradian”, “New York Times”, “BBC”, etj të cilat e kanë kosideruar aventure të rrezikshme dhe të pastrukturuar luftën në Iran. Personalitete te medias amerikane dhe analistë të njohur si David Ignatus, Thomas Friedman, Tucker Carlson, Fareed Zakaria, Anderson Cooper, Rachel Maddow, Chris Hayes, Bret Stephens etj, kanë sensibilizuar opinion publik amerikan për faktin se përshkallëzimi i luftës është më i lehtë se kthimi në paqe, kanë folur për vendimarrje të pa studiuar dhe impulsive, mungesë strategjie afatgjatë, mungesë ligjshmërie dhe transparence, mungesë konsistence politike. Ata kanë sjellë në vëmendje mësimet nga luftra si Vietnami, Afganistani dhe Iraku, madje ka pasur edhe të tillë si Tucker Carlson i cili ka bërë thirrje për rikthim në linjën konservatore anti- intervencioniste. Cila ka qenë përgjigjia e Trump ndaj tyre? Thjesht “Fake news”!
Pas pothuaj katër javësh lufte, regjimi është rikonfiguruar i tëri në formatin më të egër militar. Populli po del ne sheshe por jo për të rrezuar regjimin por për ta forcuar atë më shumë. Opozita iraniane ndjehet në pozicionin sandwich midis revoltës ndaj regjimit dhe mbrotjes së atdheut dhe struket e pazëshme. Ushtria iranane vazhdon me valën 79 të sulmeve duke rritur numrin, rrezen goditëse dhe sofistikuar shënjestrën. Marina iraniane mban të bllokuar Hormuzin me pasoja të pariparueshme në tregjet financiare dhe energjetike, dronët dhe raketat e tyre sa vijnë e shtohen, bombardimet mbi fabrikat e pasurimit të uraniumit nuk sollën rezultatin e shkatërrimit të pasurimit të tij, vendet e Gjirit Persik janë në një krizën rajonale më të madhen tashmë. Për më tepër, sipas specialistëve të fushës, Irani para luftës eksportonte 1.1 million fuçi në ditë me çmimin 65 dollar fuçia, sot ai eksporton 1.5 milion fuçi në ditë me çmimin 110 dollarë fuçia. Dështim më të qartë se ky vështirë të gjesh. Pra, edhe objektivi për dobësimin e Iranit rezulton i pashpresë.
Dëmi më i madh nuk është ky, është fakti se një shtet si Izraeli, mundet të marrë peng një shtet të fuqishëm si SH.B.A dhe ta orientojë sipas prioriteve strategjike të tija. Fillimisht duke e nxjerrë nga marrëveshja me Iranin në 2018-tën, dhe në fund duke kulmuar me fillimi e luftës ndaj tij. Aleatët e tij në Gjirin Persik janë tashmë jo vetëm të tronditur nga lufta, por edhe të zhgënjyer nga aleati i cili supozohej t’u ofronte siguri. Kush mund ta mendonte se vetem në një vit Trump do të poshtërohej kaq shumë?!
